Brieven

Brieven 2/8/2021

Afghanistan

Atjeh

Het is altijd goed om lessen te trekken uit pogingen gewapende conflicten in de wereld tot een einde te brengen. Toch lijkt de vergelijking tussen Afghanistan en de koloniale oorlog in Atjeh in de column van Marijn Kruk (28/7) gewaagd. Er zijn minstens evenveel gelijkenissen als verschillen tussen beide interventies. De voornaamste parallel lijkt inderdaad de sfeer van overmoed, hybris, die heerste rond het besluit een expeditiemacht naar het ver weg gelegen conflictgebied te zenden. In beide gevallen werden gelegenheden om te onderhandelen onvoldoende benut. Vandaag lijkt de bereidheid om conflicten met militaire middelen te helpen beslechten – en daarvoor verliezen te incasseren – snel te verdampen, met name in de VS. In de toekomst zal de nadruk nog meer moeten liggen bij diplomatieke bemiddeling, facilitering en informele dialoog tussen de partijen. Ook met niet-erkende, zogenaamde non-state actors als bevrijdingsbewegingen.

De Atjehse onafhankelijkheidsbeweging ondertekende in 2005 in Helsinki een overeenkomst met de Indonesische regering. Uitvoering van het akkoord werd gemonitord door waarnemers van de EU en ASEAN. Aceh Damai – vrede in Atjeh. Zover is het in Afghanistan helaas nog niet. Hard power in Afghanistan, soft power in Atjeh.

Hörby (Zweden)

Lerarentekort

Slechte voorwaarden

Scholen luiden de noodklok over het lerarentekort (Prachtig vak, maar wie wil nog leraar worden?, 13/7). Maar hoe is dat in andere sectoren? Als een bedrijf geen personeel kan krijgen dan is de balans tussen werkinhoud, arbeidsvoorwaarden en bedrijfscultuur niet goed. De scholen die klagen dat ze geen mensen kunnen krijgen, presteren het nog steeds om sollicitanten flexbanen via een uitzendbureau aan te bieden met een salaris ver onder de onderwijs-cao. Als afgestudeerde HBO-ers en academici kunnen kiezen tussen een parttime flexbaan voor het minimumloon of een vast contract voor een fatsoenlijk salaris in het bedrijfsleven is de keuze eenvoudig gemaakt. De afgelopen 25 jaar heeft het onderwijs er alles aan gedaan om een onaantrekkelijke werkgever te worden. Lage salarissen, te veel bureaucratie en management, geen autonomie en waardering voor hoog opgeleide professionals. Zolang die zaken niet aangepakt worden zal het lerarentekort wel blijven.

Hengelo

Vaccineren

Darwin of de Bijbel

Het artikel over de gepolitiseerde vaccinatiebereidheid in de Verenigde Staten (VS jaagt debat vaccinatieplicht aan, 30/7) maakt duidelijk dat de virusontkenners en vaccinatieweigeraars getroffen zullen worden door ofwel het Darwinistische principe of een belangrijke Bijbelse boodschap: in de strijd tegen de natuurlijke elementen overleeft de sterkste (Darwin) of wie niet wil luisteren naar onheilstijdingen van bovenaf zal het onderspit delven (Bijbel). Wie strijdt tegen de natuurlijke krachten of luistert naar hogerhand, is slim en sterk. Wie beter denkt te weten wordt getroffen door de natuur of de harde hand van bovenaf. Ethische kwesties dringen zich op: gaat er een IC- of ziekenhuisbed naar iemand die al lang op een wachtlijst staat voor een kankerbehandeling, of gaat die naar iemand met Covid-19 die zich bewust niet wilde laten vaccineren? Waar je ook in gelooft: zowel Darwin als de Bijbel geeft het antwoord.

Amsterdam

Inenten

Verengels de taal niet

Vroeger, het lijkt al langgeleden, werden wij Nederlanders ingeënt. Zo kregen ouderen voordat het winter werd een jaarlijkse inenting tegen griep, in de volksmond ‘griepprik’ geheten. Sinds de Covid-pandemie is dit anders: wanneer wij onze ‘vaccinatie’ krijgen worden we ‘gevaccineerd’. Zo wordt zonder slag of stoot onze taal verengelst. Wie dat onlangs krachtig verwierp is oud-premier Van Agt. Zijn cri de coeur in een recent interview met de Gelderlander is mij uit het hart gegrepen. Die is vervat in een opmerkelijk antwoord op de vraag ‘Hoe wilt u herinnerd worden?’ „Ik hoop dat mijn naam zal voortleven als pleitbezorger van de rijkdom en schoonheid van onze taal. Onze taal die zo te lijden heeft onder de overweldiging van het Amerikaans en het Engels.”

Ermelo