Profiel

Windsurfer Kiran Badloe, meester van wind en water

Tokio 2020 Kiran Badloe wist al op jonge leeftijd dat hij de beste van de wereld wilde worden, nadat hij op Bonaire had leren windsurfen. Technisch is Badloe de beste windsurfer van allemaal, zegt oud-wereldkampioen Casper Bouman.

Kiran Badloe als leider in het klassement in het olympische windsurfen bij Tokio.
Kiran Badloe als leider in het klassement in het olympische windsurfen bij Tokio. Foto CJ Gunther/EPA

Een blauwe pijl siert het hoofd van Kiran Badloe. De windsurfer doet wel vaker iets geks met het haar op zijn hoofd; bij het WK in 2020, waar hij won, schoor hij zijn baard half af. Hij mat zichzelf eens een bloempotkapsel aan, blondeerde zijn haar een keer. Voor Badloe haalt het de scherpe randjes van de druk om te presteren af, het herinnert hem aan de lol van zijn sport.

Voor de Olympische Spelen in Tokio liet hij zich inspireren door hoofdpersoon Aang van de animatieserie Avatar: The Last Airbender. Aang, met blauwe pijl op zijn hoofd, heeft de gave de wind te manipuleren. Om zijn wereld te redden moet hij ook de andere elementen – water, aarde en vuur – leren te beheersen. Dat, vond Badloe, is precies wat hij ook moest gaan doen op zijn plank op het water voor de kust van het Japanse eiland Enoshima: het beheersen van alle elementen.

Badloe heeft zijn verschijning waargemaakt. De 26-jarige windsurfer is deze Spelen de meester van de wind en het water. In de eerste twaalf races van de RS:X-klasse heeft hij een grote voorsprong op de rest van het veld opgebouwd, net zoals Dorian van Rijsselberghe dat deed toen hij in 2012 en 2016 in dezelfde klasse het olympisch goud won.

„Ik krijg er een enorm trots gevoel van”, zegt Van Rijsselberghe, Badloe’s voormalige rivaal en trainingspartner maar bovenal een goede vriend. „Hoe hij is omgegaan met de enorme druk, dat raakt me.” Want voor Badloe en de buitenwereld is alles minder dan een gouden medaille niet genoeg, nadat hij Van Rijsselberghe versloeg in de nationale kwalificatie. Badloe moest er twee keer wereldkampioen voor worden, inmiddels is hij al drie jaar op rij de beste van de wereld. Hij is de man tegen wie hij vroeger opkeek, voorbijgestreefd. Van Rijsselberghe: „Als hij nu geen goud pakt, dan is hij een oetlul. Dus dat ik verloren heb van de nieuwe olympische kampioen, dat is de grootste eer mogelijk.”

Koraalrif

Kiran Badloe werd op 13 september 1994 geboren in Almere, als kind van een Surinaamse vader en een Nederlandse moeder. In zijn vroege jeugd zat hij op voetbal, een logisch gevolg van de liefde die zijn vader Sunil voor het spelletje had. De jonge Badloe bleek geen groot talent; hij miste de coördinatie in zijn ledematen om de bal daar heen te sturen waar hij wilde.

Pas toen het gezin voor een paar jaar naar Bonaire verhuisde, kwam het windsurfen in beeld. Voor zijn negende verjaardag kreeg Badloe een paar lessen op het eiland, waar dankzij de passaatwinden en de ondiepe, warme wateren de omstandigheden ideaal zijn. Zijn eerste les was geen onverdeeld succes: zonder te weten hoe het windsurfen werkte, zeilde Badloe weg en kwam hij vast te zitten op een koraalrif. Zijn lerares moest hem komen bevrijden.

Toch wist hij na drie lessen dat dit was wat hij wilde; ook als het ten koste ging van voetbal. Nadat het gezin terugkeerde naar Nederland, kwam de jonge windsurfer onder de hoede van jeugdtrainer Robbert-Jan van Velzen, als een van de eerste deelnemers van een nieuw nationaal talentenprogramma. „Hij was 12 of 13 toen hij bij mij kwam. Hij wilde wedstrijden racen, en wist toen al dat hij wereldkampioen wilde worden.”

Hij wist al jong wat hij wilde, maar Badloe was er niet altijd even open over. „Ik moest echt uit hem trekken wat hij dacht”, zegt Van Velzen. „Hij vond mij altijd die vervelende coach die nooit iets wilde uitleggen, want ik stelde alleen maar vragen. Ik wilde dat hij het allemaal zelf ontdekte.”

Lees ook, uit 2020: Twee vrienden over hun strijd om één olympisch ticket voor Tokio

Badloe is daarin gegroeid, ook naar zijn dierbaren toe, zegt zijn vriendin Nicky de Jong. Via Tinder ontmoeten ze elkaar, Badloe en De Jong, die een ‘gewone’ baan als pedagoog bij een medisch kindercentrum heeft. Ze zijn nu bijna vier jaar bij elkaar en wonen sinds vorig jaar samen.

De Jong vindt dat haar vriend de laatste jaren „echt opener” geworden is, dat hij zegt wat hij denkt, wat hij wil, wat hij voelt. „Hij was heel erg gewend om in zijn eentje te zijn, was wat gesloten. Maar als je wil dat dit werkt, dan moet je rekening met elkaar houden.” De aandacht die Badloe door zijn goede prestaties krijgt, heeft daar ook bij geholpen, denkt ze. „Als ik zie hoe hij als persoon is gegroeid, dan vind ik dat misschien nog wel knapper dan dat hij olympisch goud wint.”

Zijn ouders en zusje, zijn vrienden en vriendin; Badloe houdt ze graag dichtbij. Door alle coronabeperkingen moesten ze achterblijven in Nederland, dus nu facetimen ze maar elke dag, zegt De Jong. De stabiele thuissituatie is een van de pijlers onder het succes van Badloe, zegt Van Rijsselberghe. „Zijn omgeving is zo goed, dat als hij problemen in zijn hoofd heeft, hij die met hen kan bespreken en oplossen. Dan heb je geen mentale coach nodig.”

Zelflerende machine

Op het water lijkt het windsurfen bij de Badloe vanzelf te gaan, iets dat er al van jongs af aan inzat, zegt jeugdtrainer Van Velzen. Hij noemt Badloe een „zelflerende machine” die als hij een fout maakte, hem daarna nooit meer herhaalde. Van Velzen: „Voor ons was het de uitdaging situaties voor hem te creëren waarin hij fouten maakte en die ook mocht maken, zodat hij beter werd.”

Net als tijdens die eerste les op Bonaire kon hij op een plank gaan staan en wegvaren, zegt Van Velzen. „Hij ging intuïtief hard, wist hoe hij snelheid uit zijn materiaal moest halen zonder dat hij precies wist wat hij deed. Het leek wel alsof hij daar een extra zintuig voor had.”

Kiran Badloe voor de kust van Enoshima, leider in het klassement. Foto Olivier Morin/AFP

Badloe is technisch de allerbeste windsurfer, zegt ook Casper Bouman, oud-wereldkampioen en trainer van Lilian de Geus, wereldkampioen van de vrouwen. Beter dan hij was in zijn tijd, beter dan Dorian van Rijsselberghe. „Hij is een alleskunner. Ik was vooral goed met harde wind, kon heel hard surfen, Dorian werkte heel hard en deed veel op kracht, maar Kiran heeft het meeste gevoel voor het board.”

Al dat talent had ook een keerzijde, zegt Bouman, die Badloe al sinds zijn vijftiende kent en veel met hem getraind heeft. „Het leek hem geen energie te kosten, daardoor dacht iedereen dat hij lui was.”

Dat was hij ook, zegt Van Velzen. Badloe was een luie donder, die ervoor zorgde dat hij bij nationale wedstrijden nét wat harder ging dan de nummer twee zodat hij won. Maar bij het WK, waar het niveau hoger was, werd hij daarvoor afgestraft. Het eerste WK waar hij aan meedeed, won Badloe meer races dan de uiteindelijke kampioen, maar hij eindigde in de achterhoede omdat hij niet stabiel genoeg racete. Vooral tijdens races met weinig wind, waarbij de surfers hard moeten werken om vaart te maken, bleef hij achter. Van Velzen: „Daar hebben we veel gesprekken met hem over gevoerd. Gelukkig was hij goed te overtuigen. Dat hij verloor hielp daarbij ook wel.”

Gescheurde tepel

Want aan verliezen heeft Badloe een hekel, of het nu in een wedstrijd of een training is. Als Badloe vroeger een slechte trainingsdag had, zegt Van Rijsselberghe, kwam er nog wel eens een smoesje voorbij. „Een teentje dat pijn deed, een ruggetje, een gescheurde tepel.”

Hard werken, doorbijten, niet piepen als het even niet lukt, het is iets wat Badloe heeft moeten leren, zegt Bouman. „Dan zeiden we tegen hem: trek die roze jurk nou eens uit, niet zo miepen.” Toen Badloe als 19-jarig talent bij de trainingsgroep van Van Rijsselberghe kwam, duurde het even voordat hij de aansluiting vond. „Hij dacht dat hij wel goed was, en toen moest hij met mij trainen”, zegt Van Rijsselberghe. „Dan heeft hem wel weer even achterin de rij gezet.”

Het heeft Badloe gehard, zeggen zijn collega’s, tot op het punt dat hij geen zwakke plekken of mindere kanten meer heeft. Of het moeten zijn kapsels zijn, zegt vriendin Nicky. „Hij heeft echt prachtig dik, zwart, krullend haar. En dan doet hij er dit mee.”

Maar het verhaal achter de blauwe pijl op zijn hoofd is prachtig, vindt ze. Het past ook goed bij hem. Badloe is technisch goed, fysiek goed, en ook het lezen van de weersomstandigheden beheerst hij als geen ander. Als een ware meester van de elementen.