Recensie

Recensie Muziek

Langlois en Christie dichten generatiekloof

De 25-jarige Franse barokviolist Théotime Langlois de Swarte komt uit een familie van zangpedagogen en dat is te horen. Hij belichaamt een nieuwe generatie musici die stokoude muziek jong en dynamisch laat klinken. Zijn drie albums in het afgelopen jaar onthullen vooral zijn theatrale kracht. Op The Mad Lover, Proust, le concert retrouvé en het meest recente Générations laat hij werken van oude meesters klinken als leeftijdloze muziek. Met zijn improvisatietalent bracht hij onlangs festival Wonderfeel in extase.

Op Générations houdt Langlois de Swarte met zijn vijftig jaar oudere mentor Williams Christie op klavecimbel een overtuigend pleidooi voor de – goeddeels vergeten – Franse vioolvirtuozen Leclair en Senaillé. Dat je meteen van die twee barokcomponisten gaat houden, heeft niets te maken met de intrinsieke kwaliteit van hun werk, maar vooral met de bezieling van beide uitvoerders. En als twee zulke grote musici ergens heilig in geloven, hijs je niets anders dan de witte vlag van bewondering.