Recensie

Recensie Film

De kinderen weten: pa was altijd al onuitstaanbaar

Drama Het regiedebuut van acteur Viggo Mortensen gaat over de moeizame verhouding tussen een goedmoedige, homoseksuele zoon en zijn onaangename vader die racistisch, seksistisch en grofgebekt is – en dementerend.

Willis als jonge vader (Sverrir Gudnason) met zijn zoontje John (Grady McKenzie) in ‘Falling’.
Willis als jonge vader (Sverrir Gudnason) met zijn zoontje John (Grady McKenzie) in ‘Falling’.

Een groter verschil tussen vader en zoon is niet denkbaar in Falling, het regiedebuut van acteur Viggo Mortensen, die de film ook schreef. Vader Willis is grofgebekt, racistisch en seksistisch. Hij beledigt iedereen om hem heen en houdt weinig rekening met zijn vrouw en zoontje John. We zien vader en zoon zowel in verleden als heden – het moment dat bullebak Willis tekenen vertoont van beginnende dementie. Maar dat verklaart niet zijn afschuwelijke gedrag, zoals flashbacks laten zien: hij was altijd al onuitstaanbaar.

De volwassen John (gespeeld door Mortensen) woont samen met zijn Chinees-Hawaiiaanse partner Eric en hun aangenomen dochter. Een onorthodoxe gezinssamenstelling waar Willis snerende opmerkingen over maakt die de goedmoedige John over zich heen laat komen. Niemand wordt ooit boos op Willis, ook niet zijn dochter Sarah. Jarenlange ervaring met de verbale agressie van hun vader heeft ze geleerd dat elke reactie zinloos is. Voor de kijker is het lastiger, die snakt naar een uitbarsting van John – eentje die pas na anderhalf uur komt.

Als Falling beoogt een illustratie te zijn van een conservatieve generatie giftige Amerikaanse mannen, dan is dat gelukt. Lastig meeleven met zulke onaangename types, dat wel.