Gemeente Den Haag helpt werklozen door corona: 'Ik kreeg niet de eerste de beste baan voor m’n neus geschoven'

Arbeidsmarkt Tijdens de coronacrisis raakten veel mensen hun baan kwijt. De gemeente Den Haag schakelde uitzendbureaus in om hen snel weer aan een baan te helpen. Lukt dat?

Vikaash Djoegan (28) op zijn thuiswerkplek in Den Haag. Hij verloor twee keer zijn baan tijdens de coronacrisis. Via de gemeente Den Haag vond hij werk als administratiemedewerker bij liftenfabrikant Kone.
Vikaash Djoegan (28) op zijn thuiswerkplek in Den Haag. Hij verloor twee keer zijn baan tijdens de coronacrisis. Via de gemeente Den Haag vond hij werk als administratiemedewerker bij liftenfabrikant Kone. Foto David van Dam

Vikaash Djoegan (28) verloor tijdens de pandemie niet één, maar twee keer zijn baan. De eerste week dat Nederland thuis moest werken, werd hij ontslagen bij scheepvaartbedrijf Seaway. „Ik verwerkte daar de betalingen. Mijn werkgever verwachtte minder werk en die heeft snel gehandeld.”

Een paar maanden later kon hij de boekhouding gaan doen bij het kleine uitzendbureau Eurostart. Hij zegde andere sollicitaties af, werkte twee dagen, waarna de eigenaar op vakantie ging en nooit meer iets van zich liet horen.

Tijdens de coronacrisis raakten veel mensen hun baan kwijt. Tussen maart en augustus vorig jaar registreerde het Centraal Bureau voor de Statistiek een toename van de werkloosheid met ruim 150.000 mensen, tot 426.000. Daarna is dat weer gaan dalen.

De gemeente Den Haag besloot eind vorig jaar een project op te zetten om ‘coronawerklozen’ snel weer aan een baan te helpen. Hoe korter mensen werkloos zijn, zo leert de ervaring, hoe sneller ze weer aan de slag raken. Bovendien bleken deze ‘nieuwe werklozen’ behoorlijk zelfredzaam, dus vaak interessant voor werkgevers.

De gemeente ging daarom samenwerken met twaalf uitzendbureaus, waaronder Randstad en Tempo-Team. Doel: in een jaar tijd ten minste vijfhonderd van die ‘prille werklozen’ aan een baan te helpen.

De aanpak was relatief simpel. Als iemand in Den Haag bijstand aanvroeg, informeerde de gemeente direct naar recente werkervaring. Op basis daarvan werd contact gelegd met een passend uitzendbureau, waar ze werden gekoppeld aan een loopbaanadviseur. Normaal gesproken zou de zoektocht naar een baan vier tot acht weken later zijn begonnen. Voor de gemeente kostte deze opzet niks extra’s, uitgezonderd de vergoeding voor het uitzendbureau dat een cliënt weet te plaatsen.

Bert van Alphen, de Haagse wethouder van sociale zaken, werk en inkomen (GroenLinks), noemt de samenwerking uniek. „Nergens in Nederland werkt een gemeente met zo veel commerciële bedrijven samen om werkloosheid tegen te gaan.”

De resultaten tot nog toe zijn veelbelovend, vindt hij. Ruim tweehonderd deelnemers aan het project hebben een nieuwe baan gevonden.

Begin 2020 zegde Pim van der Krogt (29) zijn baan op om te gaan reizen. Maar toen hij door de coronapandemie gedwongen uit Thailand terugkeerde, lukte het hem niet werk te vinden en belandde hij in de bijstand. Den Haag Werkt, zoals het project van de gemeente heet, bracht hem in contact met een loopbaanadviseur met wie hij zijn ambities kon delen.

Lees ook: Recorddaling werklozen, ondanks de coronacrisis. Hoe kan dat?

Van der Krogt, in het bezit van een mbo-diploma, wilde graag op hbo-niveau werken. „Mijn loopbaanadviseur zag mijn potentie en hielp me daarmee. Ik kreeg niet de eerste de beste baan voor m’n neus geschoven.” Inmiddels werkt hij als bron- en contactonderzoeker bij de GGD – op hbo-niveau, zoals hij wilde. „Ik dacht altijd dat ik dit soort telefoonwerk vreselijk zou vinden, maar het is onwijs goed bevallen.”

Slachtoffer Toeslagenaffaire

Fatiha (34) verhuisde in maart 2020 van Middelburg naar Den Haag, waar ook haar zussen wonen. Haar baan bij het UWV in Goes zegde ze op, omdat de reisafstand te groot was. Maar nieuw werk in Den Haag vond ze niet. „Het leek door corona onmogelijk. Ik liep tegen een muur.”

Extra pijnlijk was daarbij dat haar cv ‘gaten vertoonde’. Als slachtoffer van de Toeslagenaffaire kon ze lange tijd niet werken. „Het is niet bepaald een pluspunt om tijdens een sollicitatiegesprek te vertellen dat ik duizenden euro’s schuld had bij de Belastingdienst.” Daarom wil ze ook niet met haar achternaam in de krant.

Ook zij werd gekoppeld aan een loopbaanadviseur die haar naar een nieuwe baan begeleidde. „Aan hem hoefde ik mijn cv niet te verantwoorden.” Inmiddels werkt ze bij de dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheidsprojecten van de gemeente Den Haag, waar ze ouders met vragen over hun pasgeboren kind te woord staat.

Deze baan past beter bij haar dan haar vorige functie, zegt Fatiha. Had ze bij het UWV vaak boze mensen aan de lijn, nu krijgt ze juist leuke vragen. „Bijvoorbeeld: wat moet ik doen als mijn baby de hik heeft? Mensen zijn dankbaar dat ze dat soort simpele vragen kunnen stellen. Dat geeft een goed gevoel.”

Ook Djoegan kwam na zijn dubbele baanverlies in contact met Den Haag Werkt. „Ik heb altijd hard gewerkt. Thuis zitten werkte demotiverend. Maar toen ik eenmaal in contact was met een loopbaanadviseur, ging het snel.” Bij zijn tweede sollicitatie was het raak. Hij kon gelijk aan de slag.

Pim van der Krogt (29) neemt pauze in zijn tuin. Door de pandemie keerde hij terug van een reis en belandde hij in de bijstand. Via Den Haag Werkt vond hij werk als bron- en contactonderzoeker bij de GGD. Foto David van Dam

Djoegan werkt nu als administratiemedewerker bij liftenfabrikant Kone. Vanwege de lockdown moest hij thuis via een computerscherm worden ingewerkt. Na ruim een jaar niet te hebben gewerkt, was dat even wennen. „Het vroege opstaan, de lange dagen. De eerste twee à drie weken ging ik na het werk gelijk naar bed. Inmiddels heb ik m’n draai gevonden.”

Djoegan, Van der Krogt en Fatiha zeggen blij te zijn met hun nieuwe werk, ook al hebben ze nulurencontracten. Daarin is zelfs geen minimumaantal werkuren vastgelegd. Liever hadden ze alle drie een vaste aanstelling.

Wanneer ze daarvoor in aanmerking komen, is onduidelijk. Fatiha zegt „op haar beurt” te wachten. Djoegan kreeg in eerste instantie een contract voor twee maanden via het uitzendbureau, en hoopt eind dit jaar te horen of hij bij Kone zelf in dienst kan treden.

Flexwerkconstructies

Van der Krogt weet zeker dat hij op den duur een nieuwe baan moet vinden. De afgelopen weken kon hij al minder werken door daling van het aantal besmettingen. Inmiddels schaalt de GGD op, maar zijn pensioen zal hij in deze functie niet halen. „Ik zou liegen als ik zeg dat ik me daar geen zorgen om maak.”

Wethouder Van Alphen schrikt als hij over de nulurencontracten hoort. „Ik maak er gelijk een aantekening van. Het is niet de bedoeling dat mensen in flexwerkconstructies terechtkomen. We willen juist zekerheid bieden.”

De baanzekerheid op de lange termijn is inderdaad een belangrijk verbeterpunt, geeft ook Martijn Middelkamp toe, de manager van Den Haag Werkt. „Het liefst zouden we iedereen direct aan een stabiele baan helpen tot aan het pensioen. Maar we weten allemaal dat dit niet de praktijk is waarin we leven. Wel heeft de coronacrisis laten zien dat de grote flexibele schil de zwakke plek vormt op de arbeidsmarkt. Ik hoop dat daar aan de formatietafel goed naar gekeken wordt.

Volgens Van Alphen is Den Haag Werkt effectief omdat uitzendbureaus nu eenmaal geld willen verdienen. „Voor hen is het van belang om mensen zo lang mogelijk aan het werk te houden.” Volgens Middelkamp is het daarom de intentie de samenwerking met de uitzendbureaus zo lang mogelijk voort te zetten en de komende jaren verder uit te bouwen.

„Hoe lang dit project doorgaat, is afhankelijk van de politieke kleur van mijn opvolger”, zegt de wethouder daarover. „Door langer door te gaan met dit project, kunnen we ook stappen zetten naar grotere baanzekerheid.”