Op een avond als deze miste je Peter

Zap

“Dat ik een goede vader was. Voor de rest maakt het me niet uit.” Zó wilde Peter R. de Vries dat het achtuurjounaal hem zou herdenken als hij dood zou gaan, had hij ooit in een interview aan Ruud de Wild verteld. Donderdag, zijn sterfdag, werd zijn leven herdacht. Dat hij een goede vader was geweest, zeker, maar zo veel meer.

Wat hielp: omdat De Vries op zoveel plekken een graag geziene gast was geweest en een leven lang een spoor van goedzakkerigheid had achtergelaten, viel niemand in de herhaling: er waren gasten genoeg met een bijzonder verhaal, anekdotes te over. Wat had hij níet gedaan? Het resultaat was gedenkwaardige rouwtelevisie, zonder schmalz of strijd.

„Was het nou ijdelheid?” vroeg Albert Verlinde zich bij RTL Boulevard hardop af over alle mediaoptredens van De Vries, om in één vloeiende beweging zelf het antwoord te geven: „Ja, een stukkie wel, maar het was ook een manier om zoveel mogelijk aandacht voor een zaak vragen.” Neem de overstap van SBS naar RTL, zei hij. „Er keken toevallig veel mensen naar Boulevard, en Peter dacht: hoe meer aandacht, hoe beter.”

RTL Boulevard had de lastigste klus van allemaal, na de roerigste week uit haar bestaan. Vorige woensdag had het programma al in het teken gestaan van De Vries, die een dag eerder na de uitzending was neergeschoten. Vervolgens werd Boulevard zélf doelwit van bedreigingen, er zouden plannen zijn geweest voor een aanslag met een raketwerper of automatische wapens. Twee dagen was de show uit de lucht, daarna keerde het RTL-team terug vanaf geheime locatie in Hilversum. „Het lijkt wel tien jaar geleden”, verzuchtte presentator Luuk Ikink. Hij had het over vorige week dinsdag.

Al die tijd had Boulevard knappe televisie gemaakt: de makers waren zich ervan bewust dat de storm waarin het programma was beland van nationaal belang was, maar plaatsten zichzelf nooit op de voorgrond. Liever keek de show vooruit, en daarbij moesten we „het drammen van Peter koesteren”, aldus Verlinde. „We moeten van hem leren dat sommige zaken de moeite waard zijn om te blijven beuken.”

Vriend, collega, rivaal, mentor of geholpene: iedereen was wel íets van De Vries. Bij Humberto (RTL) vertelden de zwagers uit de Puttense moordzaak hoe De Vries hun leven had veranderd, zelfs al voordat hij hun vrijspraak afdwong. Vanaf het moment dat hij zich met hun zaak bemoeide, vertelden ze, konden ze bij cipiers en medegevangenen al op meer sympathie rekenen. Als Peter voor je opkwam, zat het vast goed.

Cees Koring, de mentor en collega van De Vries in zijn eerste jaren bij De Telegraaf, vertelde in een hilarische anekdote dat De Vries ooit zelf ontvoerd was. De kidnap mislukte op dag twee: zijn ontvoerder stopte per abuis de slaapmiddelen die voor Peter Rudolf bedoeld waren in zijn eigen koffie.

Alleen bij de extra uitzending van Op1 (NPO) leken speculaties – over Taghi, over de beveiliging – de overhand te krijgen, maar de ingevlogen Jeroen Pauw leidde het gesprek vakkundig terug naar de mens Peter R. Als die tegenover je stond in een zaak, vertelde advocaat Gerard Roethof, „dan deed je nog iets extra’s”, zo goed was hij voorbereid. „Het beroep van Peter R. de Vries was het zijn van Peter R. de Vries”, zei collega Peter Plasman. „Hij dacht niet in de petten die hij droeg, hij was gewoon wie hij was.”

Pauw leek zelf de dans der herinneringen te ontspringen, maar toen greep rechtbankverslaggever Saskia Belleman in: „En wat ga jíj het meeste missen?” De stem van Pauw brak. „Ik denk zijn eerlijkheid”, zei hij toen, zichtbaar geraakt.

Slechts één gapend gat bleef voelbaar. Hier was iemand vermoord, een kille misdaad. Je wilde eigenlijk maar één iemand op tv zien die dat haarfijn, zonder poespas en met een onbewogen nukkige stem kon uitleggen. Maar die was er niet meer.

Rik Rutten vervangt deze week Arjen Fortuin.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.