Franse grabbelton op Netflix

Streaming Sinds kort staan er veel Franse films op Netflix. Onder het overstelpende aanbod een aantal films met Jean-Paul Belmondo, en ‘Les choses de la vie’ van Claude Sautet, meester van de psychologische portrettering.

Romy Schneider in Claude Sautets ‘Les choses de la vie’ (1970).
Romy Schneider in Claude Sautets ‘Les choses de la vie’ (1970). Foto Gamma-Rapho via Getty Images

Amerikaanse streamingdiensten moeten in Europa 30 procent van hun aanbod uit Europese films en series laten bestaan. Het verklaart het recente aanbod Zweedse, Italiaanse en sinds kort Franse films op Netflix. Het is meer een grabbelton dan een weloverwogen selectie. Veel lijkt afkomstig van StudioCanal, de Franse filmstudio met ook veel oude films in hun portefeuille.

De oudste van StudioCanal afkomstige productie op Netflix is Le jour se lève (Marcel Carné, 1939), een van de hoogtepunten van de stroming die bekendstaat als poëtisch realisme: in stemmig zwart-wit gefotografeerde films waarin de hoofdpersoon gelaten zijn noodlot ondergaat – als zodanig ook van grote invloed op de Amerikaanse film noir. Jean Gabin speelt een sympathieke fabrieksarbeider die een rivaal in de liefde vermoordt en zich daarna in een huis verschanst. Terwijl de politie hem omsingelt, overdenkt hij zijn leven.

Klein rood draadje in het overstelpende Franse aanbod is een aantal films met Jean-Paul Belmondo. Een van de beste is Jean-Pierre Melvilles Léon Morin, prêtre (1961), met Belmondo als priester tijdens de Franse bezetting. Een atheïstische weduwe (Emmanuelle Riva) valt voor hem en leert door hem religieuze waarden kennen.

Alain Delon in ‘Flic Story’ (Jacques Deray, 1975)

Foto Sunset Boulevard/Corbis via Getty Images

Belmondo speelt ook in een andere filmhuisfavoriet, Stavisky van Alain Resnais, over een raadselachtige oplichter in de jaren dertig, ten tijde van oprukkend fascisme en toenemend antisemitisme. Andere tipwaardige Belmondo-films: Flic ou voyou en Le guignolo, beide van Georges Lautner. Belmondo’s concullega Alain Delon maakt zijn opwachting in de policier Flic Story, met Jean-Louis Trintignant als ijskoude gangster die wordt opgejaagd door een intelligente, moreel onkreukbare politie-inspecteur (Delon).

Netflix biedt ook enkele meer recente Franse films, waaronder een pareltje van Agnès Jaoui, Comme une image (2004), een scherp portret van een literaire kliek die het eigen falen afwentelt op hun minderen. Een andere Jaoui-film, Parlez-moi de la pluie (2008) is minder scherp maar nog steeds aanbevelenswaardig.

Regisseur Agnès Jaoui speelt zelf mee in ‘Comme une image’ (2004).

Foto LES FILMS A4 / Album

Maar de beste Franse film die op Netflix staat is ongetwijfeld Claude Sautets Les choses de la vie (1970), met een cast bestaande uit Michel Piccoli, Romy Schneider en Lea Massari. Het is een weemoedig portret van een man, architect Pierre (Piccoli), tussen twee vrouwen: enerzijds zijn ex-echtgenote Catherine (Massari), anderzijds zijn nieuwe partner Hélène (Schneider).

Hélène is jaloers op het gedeelde verleden van Pierre en Catherine, een verleden dat zij nog niet heeft kunnen opbouwen met Pierre. Sautet is en blijft meester van de psychologische portrettering, uitgevoerd door topacteurs die middels een oogopslag, opgetrokken wenkbrauw of gebogen rug duidelijk maken hoe hun personages zich voelen.