Opinie

VAR

Clarence Seedorf

Ik heb zeer genoten van de halve finales op het EK. Spanje - Italië en Engeland - Denemarken werden 120 minuten met grote intensiteit, kwaliteit en hart gespeeld. Het enige dat ik teleurstellend vond, was dat Denemarken vanwege een dubieuze beslissing van de scheidsrechter niet het lot in eigen hand kon houden. Die twijfelachtige penalty bracht de VAR weer in actie.

Ik ben een voorstander van de VAR-technologie, omdat het wedstrijden eerlijker maakt en het voetbal transparanter. Maar ondanks de algehele verbetering op het gebied van nauwkeurigheid die is toegevoegd met de doellijntechnologie en de buitenspelbeslissingen, zijn er een paar vragen die ik mezelf als voetballiefhebber bij de VAR stel.

Waarom wordt een scheidsrechter op sommige momenten opgeroepen om een VAR-controle uit te voeren op zijn of haar beslissing? En waarom gebeurde dat niet bij Engeland - Denemarken in de tien laatste minuten, toen Engeland een strafschop kreeg toegewezen? Engeland was het meest dominante team en niemand zou de prestatie van de thuisploeg in twijfel hebben getrokken als ze tegen Denemarken drie doelpunten hadden gemaakt. Engeland slaagde er niet in de winnende goal te maken en dat was ook de verdienste van de Denen. Daarom heeft Denemarken mijn respect voor de manier waarop ze niet alleen in die wedstrijd maar het hele toernooi speelden. Ze waren in staat om het dramatische moment waarop Christian Eriksen met hartproblemen het toernooi plotseling moest verlaten in positieve energie om te zetten. Daardoor nam hun motivatie toe om de gewenste resultaten te behalen.

Met deze instelling haalden de Denen de halve finale, maar daar werd hun kracht gebroken toen de scheidsrechter voor een penalty floot en de VAR-penaltycheck werd geactiveerd. Vanaf dat moment worden we allemaal buitengesloten. Spelers moeten bij de scheidsrechter uit de buurt blijven en niemand heeft meer toegang tot informatie. Voetballers en toeschouwers wachten in spanning op het definitieve oordeel, op een beslissing die achter de schermen wordt genomen. Ik vind dat de scheidsrechter, nadat hij of zij te horen heeft gekregen dat vanwege een twijfelgeval een VAR-controle wordt gedaan, zelf moet gaan kijken of de genomen beslissing gecorrigeerd of bevestigd moet worden. Zeker in een halve finale. Ik zou daar als speler meer vrede mee hebben dan met de huidige gang van zaken, waarbij er ruimte blijft voor verschillende interpretaties.

Ik zou graag zien dat dit proces voor iedereen binnen en buiten het stadion te volgen is. Met een camera op de VAR-controlemonitor en een voor iedereen hoorbare uitleg van maximaal dertig seconden over de beslissing. Zoals dat in rugbywedstrijden gebeurt. De transparantie wordt op deze manier groter. Fans, spelers en journalisten zullen zich beter geïnformeerd voelen over de denkprocessen van een scheidsrechter die nu na een dubieuze beslissing vaak de hele week wordt neergesabeld.

Meer openheid kan zich op den duur vertalen in een meer respectvolle relatie met de scheidsrechter, die nu vaak wordt bekritiseerd zonder dat hij naar buiten toe een toelichting op een beslissing kan geven. De VAR moet juist duidelijkheid creëren en geen vragen oproepen; een betere toepassing ervan zou ook elke verdenking van corruptie moeten doen verdwijnen.

Engeland heeft zondag na 55 jaar zijn finale, tegen Italië. Het is de gewenste uitkomst van een mooi toernooi. Twee ploegen met een duidelijke filosofie die zich op tactisch gebied flexibel hebben getoond zonder hun identiteit te verliezen. Die ingrediënten zijn cruciaal voor succes.

Clarence Seedorf is oud-voetballer. Nu is hij ondernemer, filantroop en gastspreker.