Opinie

Barende moeders moeten Rusland redden, vindt Poetin

Volgens het Kremlin beoogt het Westen het Russische volk te ondermijnen. las Poetins nieuwe ‘emotionele’ veiligheidsdoctrine.

Hubert Smeets

Het Kremlin koestert zijn bunkermentaliteit langer dan vandaag. Maar het aloude omsingelingssyndroom escaleert, zo blijkt uit de nieuwe veiligheidsdoctrine die president Poetin zaterdag tekende. Rusland is volgens die doctrine een belegerde veste. Omdat het liberale Westen zelf in crisis verkeert maar zich blijft vastklampen aan zijn hegemonie, staat volgens het Kremlin de existentie van het Russische volk op het spel. Militaire middelen zijn niet meer voldoende. Morele mobilisatie is geboden.

Natuurlijk staan er talrijke zakelijke zinnen in het 44 pagina’s tellende document, bijvoorbeeld over de gevaren van de klimaatcrisis en cybercriminaliteit, of de noodzaak van een geavanceerde krijgsmacht. Toch is de onderliggende analyse eerder emotioneel dan rationeel. De huidige geopolitieke strijd lijkt meer op een complot tegen de Russen dan op een nuchtere strijd om de macht. Het Westen tracht planmatig Ruslands „historische rol en plaats” te ondermijnen, aldus de tekst. „Onvriendelijke landen proberen de sociaaleconomische problemen in Rusland te gebruiken om de Russische samenleving te splijten.” De NAVO en haar bondgenoten zetten ook culturele wapens in, te weten: psychologische manipulatie met „destructieve informatie” en geschiedvervalsing via internet, etnische en religieuze conflicten en uiteraard „kleurenrevoluties”, zoals in Oekraïne en Belarus.

Alleen een politiek die gericht is op „behoud van het volk” kan Rusland redden. Hoe? Door leidend te worden met de eigen vliegtuigbouw, motor- en raketindustrie, kernenergie en ict. Door te investeren in de autarkische sociaaleconomische basis van Rusland.

Dat is niet genoeg. Te midden van deze modernisering moet er vooral worden gestreden voor het traditionele eigene: voor de „geestelijke waarden en normen”, voor het instituut gezin en voor andere „historische waarheden” van Rusland. Die strijd kan alleen worden gevoerd als de burgers weer een „militaire patriottische opvoeding” krijgen. Russinnen hebben daarbij een eigen taak. Ze moeten meer kinderen baren. De „motivatie tot meer-kind-gezinnen” moet omhoog.

Alleen door zo’n bijna alomvattende mobilisatie kan de „culturele soevereiniteit” en „maatschappelijke eenheid” van Rusland worden beschermd, aldus Poetin.

Zijn al deze grote woorden net zo weinig waard als het papier waarop ze zijn geschreven? Nee. Volgens de Britse analist Mark Galeotti is het Kremlin ten prooi gevallen aan paranoia. Alles wat niet uit eigen huis komt, ziet het als dreiging.

Ik zou aan die diagnose nog een aspect willen toevoegen. In de ogen van Poetin is geopolitiek een ideologische strijd met het Westen geworden, die uiteindelijk ook militair moet kunnen worden uitgevochten. Dat is een serieus perspectief.

„De ouderlingen van het Kremlin zijn bereid om de vooruitzichten op oorlog in detail te bespreken en zichzelf en hun kudde gerust te stellen met onzin over denkbeeldige Russische bondgenoten en de groeiende invloed van ons land in de wereld. Maar we hebben geen groeiende invloed of bondgenoten”, aldus de Russische politicoloog Fjodor Krasjeninnikov.

Het Kremlin heeft alleen maar een strategie die doet alsof ze zich voorbereidt op oorlog. Precies die onevenwichtigheid is volgens Krasjeninnikov „het meest duistere” aan Poetins nieuwe geopolitieke doctrine.

Oost-Europa-expert Hubert Smeets werkt bij het kenniscentrum Raam op Rusland. Hij schrijft om de week met redacteur geopolitiek Michel Kerres over de kantelende wereldorde.