‘Was dat lekker, denk je?’

Kannibaal staat niet altijd gelijk aan menseneter, legt uit.

Een ervaringsdeskundige zit naast me. Joep (10) draaide vorige maand nog met zijn zusjes in de rondte in de kookpotten van Monsieur Cannibale. Kort nadat ze uitgetold waren – Bibi (8) was „heel misselijk” en Pippa (7) moest alleen maar glimlachen bij de herinnering – kwam de Efteling met het nieuws dat de attractie na de zomer wordt omgebouwd tot Sinbad de Zeeman. Na 33 jaar verdwijnt de racistische karikatuur – het is vooral de zwarte kannibaal met de pollepel door z’n neus waaraan veel mensen aanstoot nemen. Straks draaien de kinderen rond in bootjes, in een storm.

Ik leg mijn kleinzoon uit dat ‘de kannibaal’ ook de verkeerde indruk wekt dat zwarte mensen andere mensen opeten. Hij vraagt of er nog kannibalen zijn en ik geef twee voorbeelden: een spreekwoordelijke uit de sport wiens positie ook wordt ondermijnd, en een echte, uit Japan.

Eddy Merckx (76) was de beste wielrenner ooit en werd de Kannibaal genoemd; de Belg die kon sprinten, klimmen en tijdrijden won niet alleen veel (525 wedstrijden), hij gaf ook nooit overwinningen weg. Cadeautjes geef je op verjaardagen en met Kerst, zei Rupsje Nooitgenoeg op wielen, niet in wielerwedstrijden. ‘De Kannibaal’ won vijf keer de Tour de France en deelt dat record met twee Fransen en een Spanjaard, maar het recordaantal van 34 ritzeges in de Tour heeft hij als enige in handen. Maar hoelang nog? De Britse sprinter Mark Cavendish staat sinds dinsdag op 33 en kan deze donderdag in Nîmes al op gelijke hoogte komen.

En die echte kannibaal? Dat is een Japanner die in 1981 in Parijs, waar Cavendish volgende week zondag op de Champs-Élysées het record van Merckx kan evenaren, breken of uitbouwen, een Nederlandse medestudente doodde en (deels) opat. The Stranglers zongen erover in ‘La Folie’ en de gruweldaad van de nu 72-jarige Issei Sagawa vormde voor de Rolling Stones de inspiratie voor ‘Too Much Blood’. „Was dat lekker, denk je”, vraagt Joep.

Eddy Merckx, kannibaal. Foto EPA