Recensie

Recensie Film

Blinde motorracer vestigt record

Documentaire Een blinde motorrijder racet met 260 km per uur over een Australisch zoutmeer, in de soms adembenemende documentaire ‘Dark Rider’.

Ben Felten vertrekt voor zijn recordpoging blind racen op het Australische zoutmeer Lake Gairdner, met in zijn kielzog zijn coach Kevin Magee, in ‘Dark Rider’.
Ben Felten vertrekt voor zijn recordpoging blind racen op het Australische zoutmeer Lake Gairdner, met in zijn kielzog zijn coach Kevin Magee, in ‘Dark Rider’.

Toen de Belgische documentairemaker en zelf fervent motorrijder Eva Küpper (haar film What’s in a Name over de New Yorkse gender bending body artist Jon Cory draaide eerder op IDFA) voor het eerst over blinde motorrijder Ben Felten hoorde, kon ze het niet geloven. Met 266 kilometer per uur over het Australische zoutmeer Lake Gairdner? Ze had wel eens gehoord van motorrijders die bij wijze van experiment een stukje geblinddoekt reden en hooguit 100 km/u haalden. Felten, inmiddels in de vijftig, is al sinds zijn jongensjaren verslaafd aan snelheid, maar een degeneratieve oogziekte en uiteindelijk totale blindheid maakten een voortijdig einde aan zijn racecarrière.

Küpper volgt hem terwijl hij het wereldrecord blind racen wil gaan breken, en tijdens een roadtrip met vriend en coach Kevin Magee. Tijdens de races rijdt Magee achter Felten en houdt hem via de radio in het spoor. Het ‘go go go lèèèèèèft, go, go, go, right’ klinkt angstaanjagend als je je bedenkt dat Felten alleen door dit stemgeluid en een Kawasaki Ninja wordt voortgestuwd. Dark Rider scheert elegant langs al deze verhalen, en filmt de racetracks met een insidersblik: soms adembenemend, veel aandacht voor details, en niet te verliefd op de snelheid alleen, maar ook oog voor de kwetsbaarheid van de hele onderneming. Een overbodig verhaallijntje is gewijd aan de dertienjarige Jed met dezelfde oogziekte, die rodeorijder wil worden.