Recensie

Recensie Film

‘The Mauritanian’: zonder bewijs opgesloten en gemarteld in Guantánamo

Drama ‘The Mauritanian’ focust op het waargebeurde verhaal van Mohamedou Ould Slahi, die werd verdacht van een belangrijk aandeel in de aanslagen op de Twin Towers. Hij werd zonder bewijs vastgezet in Guantánamo Bay. De film houdt een krachtig pleidooi voor het behoud van menselijke waardigheid.

Mohamedou Ould Slahi (Tahar Rahim) zit jaren zonder enig bewijs opgesloten in Guantánamo Bay, in ‘The Mauritanian’.
Mohamedou Ould Slahi (Tahar Rahim) zit jaren zonder enig bewijs opgesloten in Guantánamo Bay, in ‘The Mauritanian’. Foto STX Entertainment/Moviestore/Shutterstock

‘Do not harm the iguanas. Penalty $ 10.000’ staat op een bordje bij de ingang van Guantánamo Bay, de beruchte gevangenis op Cuba waar de VS nog steeds (vermeende) terroristen opsluiten op verdenking van banden met Bin Laden of andere betrokkenen bij 9/11 – in september twintig jaar geleden.

In The Mauritanian zien we ook een glimp van de gevangeniswinkel waar bezoekers onder andere T-shirts kunnen kopen met als opschrift ‘Don’t feed the Taliban’. De film van Kevin Macdonald zit vol met dit soort sprekende details maar focust vooral op het waargebeurde verhaal van Mohamedou Ould Slahi, de Mauritaniër uit de titel. Slahi wordt na 9/11 opgepakt en uitgeleverd aan Amerika. Hij is ooit opgebeld met de satelliettelefoon van Bin Laden, dus dat is verdacht. Zonder verder bewijs kennen de Amerikanen hem een belangrijk aandeel toe in de organisatie van de aanslagen op de Twin Towers.

In 2005 buigt advocate Nancy Hollander, bijgestaan door haar assistente Teri, zich over zijn zaak. De idealistische Nancy vindt dat iedereen recht heeft op verdediging, bovendien is Slahi nog niet eens formeel aangeklaagd en waar is het bewijs tegen hem?

Lees ook een interview met Jodie Foster over ‘The Mauritanian’: ‘Zijn cipiers liepen met hem weg. Mohamedou is niet te breken’

Het levert een krachtige film op die een pleidooi houdt voor het behoud van menselijke waardigheid, onder wat voor omstandigheden dan ook. Mag je zomaar basisrechten van gevangenen opschorten? Om over martelpraktijken maar te zwijgen: de feiten zijn bekend maar toch is het nog altijd schokkend om te zien hoe Slahi wordt blootgesteld aan psychische en fysieke marteling.

Slahi’s interactie met Nancy Hollander vormt de kern van The Mauritanian. Daarnaast wordt de vertelling doorspekt met flashbacks, in een ander beeldformaat, en flashbacks binnen deze flashbacks – te herkennen aan een home movie-achtige beeldkwaliteit.

Filmisch sterk is ook de parallelmontage tussen enerzijds Nancy en anderzijds militair aanklager Stuart Couch, die beiden op hetzelfde moment gruwelijke details onder ogen krijgen over Slahi’s marteling.