Recensie

Recensie Film

Kameleon-schippers Hielke en Sietse zijn bijfiguren in hun eigen verhaal

Jeugd De derde Kameleon-film lijkt meer bedoeld om de diesellobby een hart onder de riem te steken dan geïnteresseerd in het erfgoed van schrijver Hotze de Roos.

De dieselboot Kameleon moet aan de ketting in het derde filmavontuur van tweeling Hielke en Sietse.
De dieselboot Kameleon moet aan de ketting in het derde filmavontuur van tweeling Hielke en Sietse.

De Friese tweeling Hielke en Sietse Klinkhamer werd eind jaren 40 bedacht door schrijver Hotze de Roos, die ze met hun boot de Kameleon in ruim zestig boeken avonturen liet beleven op de Friese wateren. Jongensboeken uit de tijd dat de onschuld nog heel gewoon was.

Filmmaker Steven de Jong (die ook vier films over de hond Snuf maakte en De hel van ’63 over de Elfstedentocht van 1963) heeft nu met De Kameleon aan de ketting z’n derde speelfilm over het tweetal gemaakt. Hielke en Sietse zijn daarin bijna bijfiguren in hun eigen verhaal.

De plot draait om het redden van een zorgboerderij, of in ieder geval de ten onrechte van dierenmoord verdachte Nando. Het eerste deel van de film wordt echter gedomineerd door tal van bijfiguren die bedacht lijken om populistische frustratie over Haagse fratsen te uiten en de diesellobby een hart onder de riem te steken. Een voorbeeld: De minister van ‘Milieu en Dieselzaken’ die in een nachtmerrie te horen krijgt dat ‘diesel ook groen is’ en dat ‘wij het hier anders doen dan anderen’, kortom: ‘laat ons met rust’. Dit soort scènes hebben geen enkele functie voor de film.