Opinie

Rehabilitatie

Marcel van Roosmalen

Sander Hoogendoorn van 3FM, een dj niet vies van effectbejag, begon vorige week met de rehabilitatie van Bilal Wahib (22), die werd gecanceld nadat hij een twaalfjarige jongen in een video op sociale media uitdaagde zijn geslachtsdeel te laten zien. Het was ‘een grap of zoiets’ waar Wahib zwaar voor moest boeten. Hij werd publiekelijk verketterd, zelfs door zijn platenlabel Top Notch, waar ze graag schipperen met de strafmaat. Aan bijna alle cliënten van dat label zit wel een vlekje, maar ze laten het graag aan de hoeveelheid mensen die het erin wrijven afhangen wat ze er zelf van vinden. In het geval-Wahib was de onderbuik groot genoeg om keihard te oordelen.

Het heeft nu wel lang genoeg geduurd met de publieke uitsluiting, vond Sander Hoogendoorn. Daar had Sander natuurlijk wel een punt, want de kans dat Wahib nog een keer flink gaat doen tegen minderjarigen lijkt uitgesloten.

Vrijdagavond bij Op1 volgde de afgedwongen publieke vernedering. Ik zag een jongen van 22 diep door het stof gaan, hij bood iedereen en alles zijn excuses aan. Tegenover hem Saskia Belleman, gelouterd rechtbankverslaggever bij De Telegraaf die, ze zei het nog net niet hardop, twijfelde aan de intenties van Wahib. En twee presentatoren, het EO-duo Tijs & Giovanca, die ook wel eens wat ophef wilden en van wie de excuses niet lang genoeg konden duren.

Het incident werd besproken, en nog eens besproken. Bilal Wahib probeerde zo goed en kwaad als het ging door de bak met blubber te zwemmen, maar telkens als je dacht dat hij eindelijk aan de overkant was trok een onzichtbare hand hem weer terug. Zwem dat laatste stukje nog maar een keer jongen, en slik dan maar gerust een hap modder in.

De jury thuis bleef voor een deel onbarmhartig. Ze zouden het hem nooit vergeven, ze gaven hem met plezier levenslang. Als het aan Tijs & Giovanca had gelegen was Bilal Wahib het volk na iedere optater de andere wang blijven toekeren, en Wahib was dat waarschijnlijk ook blijven doen want er komt een speelfilm en hij wil weer aan het werk, maar gelukkig kwam er ook aan deze talkshowavond een onverbiddelijk einde.

Wat overbleef was een nare smaak in de mond. Bilal Wahib had zo vaak zijn excuses aangeboden dat ik ze niet nog eens hoef te horen. Het medelijden kwam toen ik las dat het bewezen non-talent, treitervlogger en mediarecidivist Ismail Ilgun het na de uitzending voor hem ging opnemen. Een verkeerde vriend op het verkeerde moment, dat kon er ook nog wel bij. Het voelde als een onverdiende extra straf.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.