‘Mijn stem is warm, maar ik kan ook de heks zijn’

Verdienen & uitgeven Jacqueline Blom (58) uit Vught is al dertig jaar een ‘A-stem’: een stemactrice die kan leven van haar inspreekopdrachten. Ze onderhoudt haar instrument met speciale stembandmassages. „Dat is best pittig, maar daarna zit er zoveel meer power in je stem.”

in

‘Je hoort me in drie talen op de boot naar Texel, maar ook als je het UMC Utrecht belt en in het keuzemenu terechtkomt. Als stemactrice doe ik zo’n tien klussen per week: radio- en tv-commercials, inspreken van lesmethodes, veel telefooncentrales.

„Dertig jaar geleden werkte ik als secretaresse bij uitgeverij Malmberg en zochten ze iemand die de nieuwe luistertoetsencassettes wilde inspreken. Een collega zei: goh, Blom, jij hebt wel een leuke stem, zou je een demootje willen opnemen? Dat was rond 1990. Na wat losse klussen besloot ik er in 1998 vol voor te gaan en heb ik officieel mijn bedrijf Voixlà! opgericht.

„Mijn stem wordt vaak gecast als warm, vertrouwd. Maar als het moet, kan ik ook de heks zijn. I’m every woman, it’s all in me, zeg ik altijd. Het belangrijkste is dat je echt in het hoofd gaat zitten van het personage dat de tekst uitspreekt. Als ik voor een reclame ‘mm, lekker!’ moet zeggen, zie ik een grote schaal oesters voor me. En als ik het UMC-keuzemenu inspreek, visualiseer ik dat ik in de ziekenhuishal een patiënt de weg wijs.

„Dertig jaar geleden waren er maar zo’n twintig A-stemmen, nu is dat aanbod veel groter. Iedereen kan tegenwoordig makkelijk een thuisstudiootje beginnen. Ook gebeurt het steeds vaker dat een database wordt ingesproken en daar met software automatisch berichten uitrollen. Maar ik ga door tot ‘in den doet’, zoals ik het noem. Misschien dat het vak verdwijnt, maar dan denk ik eigenwijs: dan ben ik gewoon vintage.”

uit

‘Ik vind dat ik leuk verdien. Mijn streven is dat ik de helft kan bijdragen aan de vaste lasten van mij en mijn man, die directeur is bij een kinderopvangorganisatie. Tot nu toe heb ik dat altijd kunnen doen. Dat vind ik ook belangrijk; je moet je eigen broek op kunnen houden.

„Nu gaat het me financieel goed, maar ik weet dat ik ook met minder toe kan. Twintig jaar geleden ben ik gescheiden en besloot ik om niet voor de partneralimentatie te gaan, maar voor het huis. Dat is me – heel stoer – gelukt. Maar in die tijd moest ik wel keuzes maken: kan ik deze week tanken, of drie keer vlees eten? Het is helemaal niet erg om dat een keer mee te maken.

„Ik heb geen arbeidsongeschiktheidsverzekering, dat is iets wat ik altijd maar voor me uitschuif. Terwijl het natuurlijk best een eng vooruitzicht is dat je stem ermee op zou kunnen houden. Op af en toe een schorretje na is me dat – even afkloppen – gelukkig nog nooit gebeurd. Wel doe ik één keer in de maand een speciale vocal massage voor mijn stembanden. Dat is best pittig – de vorige keer lag ik bijna te janken op de massagetafel – maar ik kom er helemaal opgetogen vandaan. Daarna zit er veel meer power in je stem.”