Brieven

Brieven 28/6/2021

Coronanoodwet

Basis allang weggevallen

Hulde voor de kritische column van Christiaan Weijts: Tijdloos noodmiddel (25/6). Hij legt de vinger op de zere plek: het steeds maar verlengen van de tijdelijke noodwet, waarbij de Tweede Kamer een dubieuze rol speelt door steeds angstvallig mee te gaan in de bezweringen van Hugo de Jonge dat de maatregelen die mogelijk zijn geworden door de tijdelijke noodwet zeer effectief zijn geweest. Dit leidt tot een situatie waarin we de pogingen om virussen te voorkomen en uit te bannen normaal gaan vinden. „Smetteloosheid [...] als norm en doel”, schrijft Weijts. De basis voor de noodwet is al lang weggevallen, als hij er al ooit was. Er is geen acute noodsituatie, noch kan de pandemie langer een ‘A-status’ gegeven worden. Alle maatregelen zouden nu dus onmiddellijk moeten worden gestopt. De financiële middelen die daarmee vrijkomen kunnen dan onder andere worden besteed aan het opleiden en aantrekken van IC-verpleegkundigen die bij een onvermijdelijke volgende uitbraak een noodsituatie en ongewenste noodmaatregelen kunnen helpen voorkomen.

Geijsteren

Jeugdzorg

Ze doen het nooit goed

Na het zoveelste negatieve artikel over de jeugdbescherming in Nederland (Kritisch rapport stilgehouden over fouten in jeugdzorg, 24/6) vind ik het tijd om langs deze weg een tegengeluid te laten horen. Ik wil een lans breken voor al die duizenden medewerkers bij de jeugdbescherming die, ondanks de zeer moeilijke werkomstandigheden, een toekomst proberen te geven aan de allerkwetsbaarste kinderen, die onze samenleving kent. Scheldkanonnades en bedreigingen zijn in hun werk schering en inslag, de werkdruk is gigantisch en als er iets misgaat zijn zij het eerste aanspreekpunt.

Van bovenaf is de zaak in 2015 compleet door elkaar gegooid, toen de jeugdzorg onder verantwoordelijkheid van de gemeentes kwam. Wie moest in die, door de overheid gecreëerde, chaos de boel bij elkaar houden? Juist, de vrouwen en de mannen op de werkvloer. Dat er toen geen gekke dingen zijn gebeurd mag een godswonder heten. Is ons geheugen zo kort, dat we nu al het Maasmeisje en het meisje van Nulde vergeten zijn? Ook toen stond de jeugdbescherming in het beklaagdenbankje. Kortom, ze doen het nooit goed. Het zou NRC sieren om binnenkort eens een aandacht te schenken aan de positieve dingen die jeugdbeschermers weten te bereiken, want ook die zijn er.

Schoonhoven

Klimaatverandering

Een horrorscenario

De keuze om in de Zuidplaspolder ten zuiden van Gouda, 6 meter onder zeeniveau, huizen te bouwen, is onbegrijpelijk (Bouwen onder zeespiegel, het móet wel, 23/6). Op het laagste punt van Nederland een woonwijk bouwen. Terecht dat de waterschappen daar ernstig bezwaar tegen maken, als je nu al bij hoosbuien ziet dat ze gebieden nauwelijks droog kunnen houden. En dan worden we in toekomstscenario’s voor over 100 jaar gewezen op een dramatische zeespiegelstijging van 3-5 meter. Dat betekent in de toekomst een woonwijk zo’n 10 meter onder NAP. Bij een ook nog inklinkende bodem: in die omgeving in 600 jaar zo’n 5 meter. Een horrorscenario. Inspirerender is de benadering van twee Rotterdamse kunstenaars die voor hun toekomstproject Rotterdam aan de Maas alvast een stukje grond bij Roermond kochten op 30 meter boven NAP. Dat is toekomstdenken!

Rotterdam

Correcties/aanvullingen

Tweebosbuurt

In het Commentaar Sociale huurwoningen slopen, lost geen problemen op (24/6, p.17) stond dat „het gedwongen verplaatsen van kansarme inwoners naar randgemeenten [...] kan zorgen voor een waterbedeffect.” Deze bewering klopt niet helemaal. Van de voormalige huurders van de Tweebosbuurt heeft 88 procent een woning gevonden in de omgeving van de Tweebosbuurt of elders op Rotterdam-Zuid.