1 op de 6 werknemers heeft te maken gehad met seksuele intimidatie op de werkvloer

Onderzoek Vrouwen worden vaker geïntimideerd tijdens het werk dan mannen. In totaal werd 16 procent de afgelopen jaren weleens slachtoffer van seksueel getint gedrag.
Een kantoor in Den Haag dat door de coronacrisis leeg bleef.
Een kantoor in Den Haag dat door de coronacrisis leeg bleef. Foto Remko de Waal/ANP

Bijna een op de zes werknemers heeft in de afgelopen tien jaar te maken gehad met seksuele intimidatie op de werkvloer. Dat blijkt uit een op maandag gepubliceerd onderzoek van het College voor de Rechten van de Mens, dat bijna tweeduizend werknemers en zo’n driehonderd werkgevers ondervroeg. De gehanteerde definitie van seksuele intimidatie omhelst zowel fysiek ongewenst gedrag als bijvoorbeeld het maken van schunnige opmerkingen.

Van de ondervraagde vrouwen zei 21 procent weleens seksueel te zijn geïntimideerd op de werkvloer, onder de mannen was dit 10 procent. Deze percentages zijn het hoogst onder jonge werknemers; intimidatie komt bij werkenden tot 35 jaar ongeveer dubbel zoveel voor als bij 45-plussers. Zowel incidenten met collega’s als met derden zijn meegenomen, onder die laatste groep vallen bijvoorbeeld klanten of patiënten.

Van de slachtoffers deed 37 procent melding van een incident bij bijvoorbeeld de werkgever of een vertrouwenspersoon. Dat dit percentage niet hoger ligt, heeft vooral te maken met dat mensen twijfelen over de ernst van het incident en niet weten wat nu precies onder seksuele intimidatie valt. Het is bijvoorbeeld lastig te bepalen of er sprake is van een „collegiaal grapje” of dat een grens wordt overschreden, aldus een deel van de ondervraagden.

Opluchting

Van de slachtoffers die wel melding maakten, zegt een meerderheid dat dit tot het gewenste resultaat leidde. Zo zou het opluchten om naar iemand toe te stappen en worden daders dikwijls aangesproken op hun gedrag. Bij zeker een derde van de werknemers die een melding maakte, ging het seksueel getinte gedrag daarentegen door. Ook gaan de intimidaties soms over in pesterijen.

Naast dat slachtoffers het soms lastig vinden aan de bel te trekken, ervaren ook werkgevers moeilijkheden in het aanpakken van het gedrag. Zij stellen vaak slecht of laat op de hoogte te worden gebracht van incidenten. Ook zou het voor hen lastig zijn om in te grijpen op een manier waarbij „rekening wordt gehouden met alle belangen”.