Recensie

Recensie Boeken

Indiana Jones in een doosje

Bordspel In aanloop naar de zomervakantie wijst de weg naar de beste spelletjes. Vandaag: een opvolger van Catan.

Wie Catan is ontgroeid kan een nieuw bordspeleiland veroveren: Arnak. Het tropische Arnak herbergt schatten van een lang verloren beschaving. Onweerstaanbaar voor archeologen en avonturiers en ideaal voor een wedstrijdje schatgraven.

In bordspel Verdwenen ruïnes van Arnak doorloop je een volledige expeditie. De eerste beurt begint in het basiskamp. Daarna trek je verder de wildernis in en tegen het einde versla je mythische schatbewakers en graaf je eindelijk machtige artefacten op.

De aantrekkingskracht van Arnak zit in de dynamische wisselwerking van kaarten en acties. De eerste beurt vliegt voorbij. Je verzamelt wat grondstoffen, koopt een uitrustingskaart en past. Is dit het? Nee, het vliegwiel is gaan draaien: in beurt twee is je speelruimte al iets groter – met die ene troffelkaart kun je toch al net iets meer – tot je in de vijfde en laatste beurt actie na actie aaneenrijgt. En dan ineens, als alles lekker draait, poef, is Arnak voorbij. Punten tellen!

Onder de fraaie motorkap van Arnak gaat een vernuftige archeologeneconomie schuil. Muntjes en kompasjes worden kleitabletten, pijlpunten en edelstenen. Met de juiste mix van die laatste drie kun je in het eindspel punten binnenharken.

Ook is er een kruimelspoor aan subdoelen en einddoelen over het speelbord uitgestrooid. Wil je dat ene mooie artefact? Liever een reuzenspin verslaan? Of ga je voor die capabele archeologenassistent? Ook zonder groots opgraafplan kun je van plannetje naar plannetje hoppen. Arnak stuwt de beginner makkelijk omhoog, terwijl de ervaren strateeg naar hartelust extra punten uit kaarten kan wringen. Daarbij zijn er kansen genoeg om elkaar heerlijk in de weg zitten: je kunt mooie uitrusting voor een ander wegkapen of een begeerlijke opgraaflocatie bezet houden.

Een vleugje willekeur houdt het spannend. Je weet nooit welke rijkdommen je op een nieuwe opgraaflocatie gaat vinden, en welke bewaker je daarvan zal proberen te weerhouden.

Thuis hebben we de beste Arnakstrategie nog niet uitgevogeld. Is het beter matige kaarten snel te lozen? Om veel bewakers te verslaan? Snel onderzoek verrichten? Van alle routes is er niet één evident de beste, ook al omdat het aanbod van uitrusting en artefacten elk potje wisselt.

Wat meehelpt is dat Arnak een enorme blikvanger is op tafel. Het spelbord is reuze groot en het eiland prachtig geïllustreerd. De pijlpunten van obsidiaan glimmen dofjes in het keukenlicht. Dit is Indiana Jones in een doosje.

Arnak vermijdt valkuilen van andere bordspellen met avonturenthema. Hier geen koloniale uitbuiting of roofarcheologie – de Arnakkers zijn al lang verdwenen. Geen wonder, met al die reuzespinnen die hun tempels bewaken. Die kun je als machete-archeoloog gewetenloos neerhakken. Lekker.