Recensie

Recensie Theater

Bouwen aan een gezamenlijk thuis: makkelijker gezegd dan gedaan

Kuno Bakker en Mokhallad Rasem richten zich op de vraag: hoe kun je samenleven terwijl je verschillen in opvatting, normen, waarden en gebruiken respecteert? En wat is er nodig om je thuis te voelen?

Homemade Foto Kurt van der Elst
Homemade Foto Kurt van der Elst

Voor Kuno Bakker voelt niets zo als ‘thuiskomen’ als het opendoen van een voordeur. Mokhallad Rasem vindt dat onzin: het gaat niet om de deur, maar om het gevoel van de sleutel in je hand. Immers: wat is het eerste dat je krijgt als je een huis koopt?

Net als in hun vorige gezamenlijke voorstelling De verse tijd gebruiken de Nederlandse Bakker en de Irakees-Belgische Rasem hun dialogen in Homemade om verschillen in hun opvattingen en ideeën aan het licht te brengen en uit te vechten. In de nieuwe voorstelling is de inzet het gezamenlijk bouwen van een huis waarin de heren een tijdje samen zullen wonen. Dat levert meteen al spanning op: Bakker wil dat het huis van hout wordt gebouwd, Rasem wil het optrekken uit klei; Bakker prefereert een puntdak, Rasem kan alleen met een plat dak leven. Het eindresultaat bestaat eigenlijk uit twee huizen die in het midden aan elkaar zijn geplakt, maar is wel het resultaat van een collectief denk- en bouwproces.

Zo toont Homemade op subtiele en geestige wijze hoe moeilijk het eigenlijk is om écht samen te leven. Het proces van ruimte maken voor de ander gaat trager dan de personages graag zouden willen: de vlucht naar voren van het samenwonen levert veel irritatie en onbegrip op, hoezeer ze die ook naar het publiek proberen te relativeren. Pas als het experiment is gestaakt, ontstaat er weer ruimte om echt naar de ander te luisteren, wat prachtige gesprekken oplevert over wat het betekent om je ergens thuis te voelen. Het zich langzaam ontvouwende decor blijkt opgetrokken uit de meest elementaire associaties die Bakker en Rasem hebben met het thuisgevoel: dekens, touwen, aarde. Dát moet het werkelijke fundament van een gedeeld huis zijn: het gezamenlijk vormgeven van elkaars dromen, driften en verlangens.