Kamerdebat leek wel een aflevering van Hardcore Pawn

Zap Een estafette aan toneelstukjes en ruzietjes die de inhoud en de werkelijke problemen verhullen. Debatten in de Tweede Kamer en lommerd-tv hebben meer gemeen dan op het eerste gezicht lijkt.

Een man met een geit biedt een horloge aan in Hardcore Pawn.
Een man met een geit biedt een horloge aan in Hardcore Pawn. Beeld RTL7

Nee, er staat geen porno. Tot nu toe kende ik Hardcore Pawn alleen van ochtenden waarop mijn tv nog op RTL7 stond na de voetbalwedstrijd van de vorige avond, maar nu de fusie van RTL en SBS een sanering van perifere zenders aannemelijk maakt, wijdde ik me woensdagmiddag aan de realityreeks over een grote pandjeszaak in Detroit. Deze American Jewelry an Loan wordt geleid door de autoritaire Les Gold, zijn soms wat weifelmoedige zoon Seth en zijn kortgelonte dochter Ashley.

De eerste klant die ik zag was een vrouw die oorbellen van 525 dollar wilde ruilen voor het paar dat ze in haar oren had, dat echter slechts 40 dollar waard bleek te zijn. Daar werd de vrouw boos om, waarna ze Ashley een booboo noemde, door RTL7 fraai vertaald als druiloor. Ashley noemde haar klant prompt ook druiloor. „Mevrouw Druiloor voor jou”, bitste de vrouw met de goedkope oorbellen, waarna ze door een kolossale portier werd weggeleid en onderweg nog wat paaltjes omgooide.

Inderdaad, Hardcore Pawn is meer voer voor de ruziekijker dan voor de lommerdliefhebber. Even later hadden Ashley en haar vader het aan de stok met een man met een geit onder zijn arm. Die zocht geen zoogdierverpanding, maar had een Tiffany-horloge dat volgens hem duizenden dollars waard was. Helaas kon hij de authenticiteit van het klokje niet bewijzen, waarna ook dit uitliep op een schreeuwpartij.

Symptoom van armoede

De klanten leken er soms met liefde een nummertje voor tv van te maken, zoals een jongeman die dansend van opwinding (en misschien ook wel van iets anders) een kwartje kwam aanbieden dat volgens hem uit de auto was gerold waarin John F. Kennedy was vermoord.

Je moet niet te lang nadenken over Hardcore Pawn, want het spektakel van de scheldpartijen verhult treurige zaken: spullen belenen is een symptoom van armoede. De beledigingen kunnen zomaar acute financiële paniek verhullen.

Ook op woensdagmiddag keek ik naar een andere perifere zender in het aanbod: NPO Politiek, waar het jongste debat over de zich voortslepende kabinetsformatie te zien was. Ik hoorde dat Geert Wilders Sigrid Kaag verweet met terroristen te sympathiseren. Daarna ging het over seksueel wangedrag in de PVV-fractie, over gebabbel in achterkamertjes, waarna werd geconcludeerd dat alles „een grote puinhoop” was. Intussen hoopten de grootste partijen dat iedereen over twee maanden weer „fris en fruitig” zou zijn.

Het debat was, kortom, net Hardcore Pawn: een estafette aan kleine toneelstukjes en ruzietjes die de inhoud én de werkelijke problemen verhullen. Bij de stemmingen werd het niet beter. Ik hoorde moties over het ophangen van alle provincievlaggen in de Tweede Kamer, het verwijderen van EU-vlaggen van openbare gebouwen en een verbod om in officiële documenten ‘Europa’ te schrijven waar men de EU bedoelt. Allemaal verworpen. Zijn dit de mensen bij wie wij onze dure stemmen in bewaring hebben gegeven?

Babe Ruth

Nu de Tweede Kamer de voortzetting van Hardcore Pawn met andere middelen leek, ging ik nog even terug naar RTL 7. Een man met Johannes 3:16 op zijn gele sweater („Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft”) kwam een honkbal met handtekening van legende Babe Ruth belenen. Hij kreeg 1.000 dollar. Toen later bleek dat de bal niet echt was, werd hij niet kwaad. Hij gaf 1.000 dollar terug en kreeg de waardeloze bal weer mee.

Ik moest aan Gert-Jan Segers denken: de man die met Pasen Mark Rutte naar de lommerd bracht, maar die, nu geen andere belangstellende zich heeft aangediend, bereid is de VVD-leider toch weer terug te nemen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.