Biertuin Gapp op het dakterras van Hotel Casa.

Foto Niels Blekemolen

7 eet-terrassen in 7 stadsdelen

Restaurantterrassen | Amsterdam Nog nooit was het restaurantterras zo geliefd als in de zomer van 2021. Wie droomt er na maanden van eenzame opsluiting niet van eten en drinken in het zonnetje, liefst in een lommerrijk park of aan het water? Restaurantrecensent verkende voor NRC zeven fijne terrassen in de zeven stadsdelen van Amsterdam. (Tip: check voor openingstijden vooraf nog wel even de website van de zaak, die kunnen nogal wisselen dezer dagen.)

 

Zuidoost Elixer

Foto Olivier Middendorp

 

Een oase tussen de Bijlmerflats, dat is wat Elixer – een circulair two chefsrestaurant – is. Die twee chefs zijn een setje, heten Eva Evers (voorheen o.a. Hemelse Modder, Le Hollandais, Wilde Zwijnen) en Valentijn Klap (voorheen Roest) en gaan dus voor duurzaam, maar dan écht duurzaam en alles wat ze gebruiken is al eerder gebruikt. Behalve de ingrediënten natuurlijk, die komen deels uit hun eigen Voedseltuin en er wordt sowieso niets weggegooid; ze doen zelfs een beroep op tuinders en balkonboeren met oogstoverschot waar zij dan weer mee aan de slag kunnen. Opvallend is de houtoven die dwars door de gevel naar buiten gaat en die de chefs graag gebruiken.

Op hun kaart veel eigengemaakte limonades en kombuchas en het typische Elixer-drankje hibiscuspunch (vanaf 4,50) met of zonder rum, speltsalades met kruiden en verse kaas (10,50) of geblancheerde groenten (8,50), Abcouder spareribs met pickles (11,50) en Noordzee-langoustines (9,50). In de zomermaanden is er van alles te doen in en rond Elixer, van een stadslandbouwproject tot buurtontbijt, het staat allemaal op hun Facebookpagina. Officieel is Elixer een pop-up, dus hoe lang dit Bijlmer-avontuur nog mag doorgaan is niet bekend, maar in ieder geval tot 2022. Fijn dat dit soort vrije plekken nog bestaan!

Egeldonk 50. www.restaurantelixer.com

Nieuw-West Met-Hotel

Foto Olivier Middendorp

 

Een hotel met restaurant en een terras dat lijkt op een strandtent op een plek waar je het niet zou verwachten: tussen de flats van Overtoomse Veld. Wat aangeeft dat vooroordelen er zijn om weersproken te worden. Het hotel met 56 kamers, net om de hoek van het August Allebéplein, opende juli 2020 en zou de buurt, die helemaal op de schop is gegaan, een extra boost geven. Helaas moest het vanwege de pandemie al snel weer dicht, maar vanaf begin juli staan alle seinen op groen. De kamers zijn luxe, het restaurant modern en men serveert er lekkerbekgerechten als bisque van Noordzeekrab (12,-), bloemkool piri piri (18,50) en scholfilet met gamba, groene asperges en gepofte knolselderij (19,50). De terraskaart is wat bescheidener, maar heeft fijne sandwiches en salades. Wij zaten lekker in het zonnetje, de was wapperde aan de wasrekken op de balkons van de flats om ons heen, een man in djellaba liep naar huis en groette alle terrasgasten, op het veldje ernaast werd gevoetbald. Ondertussen namen we een uitstekende borrelplank met heerlijke, gedroogde runderham uit Spanje en gerookte ossenworst (14,- voor twee personen) en genoten van de rust en het tjilpen van vogels, want ja, die hoor je hier, echt! ‘Explore with an open mind’ staat op de menukaart en dat deden we.

Marius Bauerstraat 401. www.metrestaurant.nl

West Druis

Foto Olivier Middendorp

 

Het is een stadsparkje waar je zo aan voorbij fietst, het Bilderdijkpark. En het herbergt een lief paviljoen, een glazen huis, met lekker eten en aandacht voor zowel wijn als bier, dat je kunt degusteren op een charmant parkterras. Eerst heette het De Liefde, nu dus Druis. Binnen zo’n dertig stoelen, buiten veel meer ruimte. Wat een romantische setting en alles even sympathiek, we moeten meteen denken aan de Songfestival-inzending van Frankrijk dit jaar! Voilà, voilà, voilà! Het eten is misschien eenvoudig, laten we zeggen Frans bistro-eten, maar weldoordacht en gemaakt van mooie spullen (goed desembrood, kaas en vlees van de Lindenhoff in Baambrugge). Er is een nieuwe chef die nog maar net van start is gegaan, maar Druis belooft op de ingeslagen weg door te gaan. Op de wijnkaart staan mooie natuurwijnen, wij drinken in de ondergaande zon die prachtig oranje kleurt een héérlijke, troebele orange wine van de jonge en veelgeprezen wijnproducent Claus Preisinger (7,60). Die is Oostenrijks en allesbehalve Frans.

Bilderdijkpark 1a. www.druis-amsterdam.com

Zuid Restaurant Oud-Zuid

Foto Niels Blekemolen

 

We lunchen op stand op het charmante, royale trottoirterras van Oud-Zuid, een golden oldie. De bediening is vlekkeloos, de stoelen zitten heerlijk, er is zowel zon als schaduw en de menukaart biedt precies wat je bij deze locatie verwacht: oesters, steak tartare, lam en het luxevisje tarbot. Ook de avondkaart staat vol klassiekers waarmee je nauwelijks de mist in kan gaan. Oud-Zuid doet in alle opzichten haar naam eer aan. Tussen de shabby chique dames met een hondje en zwierige mannen met hoed proeven we de kreefttartaar (16,50) en Caesar salad met een keurig gepeld gambaatje met nog wel een knapperig staartje (16,50) en nemen we er – geheel tegen de gewoonte van de habitués in – brood van Menno met truffelmayonaise (5,-) bij. Even een vraagje voor thuis: wie eet er nog brood tegenwoordig? Wij dus wel. Op de wijnkaart louter bekende namen, we drinken een grüner veltliner (6,-) en water van het huis dat eigenhandig van bubbels is voorzien (4,50). Ten slotte toppen we deze zonovergoten lunch af met een klein, maar fijn taartje: tartelette met mandarijnmeringue en yoghurtijs (wat een lekker ijs!), waarvoor we maar liefst 14 euro per stuk afrekenen. Is dit het ‘leven in de breedte’ waarover schrijver A.F.Th. – die trouwens in deze straat woont – het heeft?

Johannes Verhulststraat 64. www.restaurantoudzuid.nl

Noord Café ’t Sluisje

Foto Olivier Middendorp

 

Noord is allang niet meer Noord Gestoord, het is een fijn stadsdeel om op de fiets middels het pontje heen te vluchten als de binnenstad je te druk wordt. Dan kun je bijvoorbeeld uitwaaien en eten op het majestueuze terras van Eye of de Tolhuistuin, fantastisch lunchen of dineren bij Café Modern op het Van der Pekplein of neerstrijken op het gevelterras van Lazuur aan het Purmerplein.

Maar de mooiste uren beleefden wij toch wel bij het aloude Café ’t Sluisje aan de Nieuwendammerdijk. Niet zozeer vanwege de culinaire hoogstandjes – het is een eetcafé en de bitterballen zijn nooit ver weg –, maar vanwege de plek, het rumoer, het dorpse met het decor van een ansichtkaart. Het is nog steeds een wonder dat dit café alle vastgoedstormen heeft overleefd, alleen dat is al een bezoekje waard. Ze hebben trouwens prima gado gado (14,50) en spareribs (18,50) en zelfs de vegetariër kan er behalve appeltaart met slagroom nu ook een bietenburger (16,50) bestellen.

Extra attractie: het is de historische halteplaats van het IJ-Buurtveer en dat gaat binnenkort weer varen.

Nieuwendammerdijk 297. www.cafehetsluisje.nl

Centrum Pension Homeland

Foto Niels Blekemolen

 

Pension Homeland is een van onze lievelingen! Het is een voormalige officiersmess op het Marineterrein en nu hotel, brouwerij, winkel, café en restaurant met een weergaloos terras en gelegen aan het water. Lommerrijke luwte grenzend aan de binnenstad, wat een rust en wat een uitzicht op het Scheepvaartmuseum en het Centraal Station! Dat Pension Homeland niet aangeharkt is, komt door de man achter deze zaak, pionier Koen Vollaers (voorheen Pacific, Cantina Mobilé, Trouw, ITGWO) die een fijne neus heeft voor niet-aanstellerige horeca. Alles wat hij aanraakt wordt een succes, maar dan wel succes-met-karakter, dat doet denken aan de vrije geest die ooit door Amsterdam waaide. Even los van nostalgisch gemijmer: de menukaart is modern, er wordt ‘naar de seizoenen’ gekookt en gewerkt met goede spullen, men serveert er bijvoorbeeld wilde waddenoesters (3,50 per stuk) – die zijn lekker grof en groot –, geroosterd brood met Oude Beemster, schapenkaas en Friese Tynjetaler (8,-) en voor een steak frites (19,50) halen ze hier hun neus niet op. Het bier, dat inmiddels elders op het Marineterrein wordt gebrouwen, draagt namen als Zwartbaard, Zeebonk en Kielzog, hoe stoer wil je het hebben?

Kattenburgerstraat 5. www.pensionhomeland.com

Oost GAPP (dakterras Hotel Casa)

Foto Niels Blekemolen

 

Hotel Casa is al vanaf eind jaren vijftig een bijzondere combi van studentenhuisvesting en hotel; in de zomer moeten de studenten ophoepelen en hun kamer ‘opofferen’ aan hotelgasten. Sinds tien jaar is Casa gevestigd in een nieuw gebouw met frisse inrichting, beneden (straatzicht) is een restaurant maar wij gaan per lift naar de achtste. Daar is een waanzinnig dakterras, biertuin Gapp, genoemd naar één van de founding fathers Gabbe Scheltema. ‘Biertuin’ suggereert hipsters met baarden, maar ook als baardloos mens van boven de dertig kun je hier prima zitten, er komen trouwens ook veel gasten uit het hotel en de sfeer is rustig en bijna on-stads.

Naast de indrukwekkende bierkaart kun je kiezen uit simpele gerechten voor vriendelijke prijzen. Wij proeven een veganistische gyrossalade (7,50) en een pulled pork salade (7,50), goedgevuld en smakelijk, de koffie is goed en de jus d’orange vers, maar belangrijker: de bediening is vriendelijk en servicegericht. Het uitzicht over de stad is fantastisch, je kijkt over heel Oost en hoort nauwelijks iets van die vermaledijde Wibautstraat, bovendien is de tuin rondom het terras prachtig aangelegd – er groeit zelfs een boompje dwars door de houten tuinbank waarop we zitten.

Eerste Ringdijkstraat 4. www.hotelcasa.nl