Recensie

IJslandse vulkaan spuwt mensen uit

Recensie De IJslandse Netflix-serie Katla blinkt vooral uit in gemiste kansen.

Soms heeft een serie alle ingrediënten in huis om een succes te worden. Bij de nieuwe IJslandse mysteriethriller Katla lijkt dat het geval. Originaliteit, check. Mysterieuze gebeurtenissen die leiden tot persoonlijk drama, check. Mooie beelden van desolate Scandinavische landschappen, check. Het is dan ook extra tragisch dat het eindresultaat geen geslaagde slow burn is, maar vooral gewoon sloom.

Katla is een IJslandse vulkaan die al een jaar lang onafgebroken uitbarst. Hoofdpersoon Gríma is bij de eerste eruptie haar zus Ása kwijtgeraakt. Hoewel het aan de vulkaan gelegen dorp Vik grotendeels ontruimd is op wat wetenschappers en hulpdiensten na, blijft Gríma daar om haar zus te zoeken. Als Katla naast rook en as ook verdwenen mensen begint uit te spuwen, begint het mysterie dat de kleine Vikse gemeenschap ontregelt.

Het raadsel waar Katla om gecentreerd is, wordt nauwelijks nagelbijtend spannend en zelden vraag je je als kijker af wat er nou toch zal gebeuren. Een mysterieserie kan gebaat zijn bij ambiguïteit en onbeantwoorde vragen, maar Katla schiet te veel naar het andere uiterste door. Dan krijg je karakters die voor de hand liggende vragen niet stellen en een teleurstelling van jewelste wanneer eindelijk (iets) meer duidelijk wordt over de oorzaak van de raadselachtige verschijningen.

Enkele drone-shots zijn mooie reclame voor het net naar code groen geswitchte IJsland, maar ze zijn niet van Planet Earth-niveau. Het acteerwerk is goed, maar wordt flets wanneer dialogen (overigens totaal onnodig) naar het Engels wisselen. De serie roept wat prikkelende vragen op over welke versie van onszelf wij willen zijn en hoe onvoorwaardelijk liefde werkelijk is, maar blinkt verder vooral uit in gemiste kansen.