‘Ik hoop op een winnend lot, voor een huis’

Ber de Wit (34) werkt als manager bij een strandpaviljoen in Castricum aan Zee. ,,Van de geur van zonnebrand en bier krijg ik hier altijd een vakantiegevoel.”

in

‘Toen ik vijftien was, moest ik van mijn moeder een bijbaan zoeken, ter voorbereiding op mijn toekomst. Ik kwam bij een café-restaurant in de buurt terecht en ik ben nooit meer wat anders gaan doen. Na de havo heb ik wel geprobeerd een hbo managementopleiding te volgen, maar de boeken in duiken is niet echt mijn ding. Ik moet lekker bezig zijn.

„Eerder werkte ik ook al vijf jaar in het strandpaviljoen waar ik nu zit, en sinds vorig jaar ben ik daar terug als restaurantmanager. Ik ben verantwoordelijk voor de voorkant van het restaurant; in de keuken heeft een collega van me de leiding. Sinds kort zijn we binnen ook weer open. We zaten gelijk vol, weer of geen weer. Ook allerlei partijen en huwelijken, die eerder niet door konden gaan vanwege corona, worden nu alsnog gepland.

„Op het strand werken is bijzonder. Bij mooi weer zie je zo veel mensen. Van de geur van zonnebrand en bier en al die mensen op zonnebedden krijg ik altijd een vakantiegevoel, hoe hard ik ook werk. Hoewel ik momenteel al snel 50 uur per week werk, heb ik duidelijke afspraken met mijn baas kunnen maken dat ik niet alle avonden en weekenden pak. Ik heb drie kinderen, van wie twee uit mijn vorige relatie die ik de helft van de week zie. Dan wil ik er ook zijn om ze uit school te halen en in bad te doen.”

uit

‘Met mijn ex heb ik een gezamenlijke rekening voor onze twee kinderen van 6 en 4 jaar. Daarop storten we beiden elke maand de kinderalimentatie en daar betalen we hun kleren, de zwemles en schoolreisjes van. Zelf heb ik een fietsabonnement voor ze afgesloten, zodat ze altijd een fiets hebben die bij hun lengte past. En als er iets kapot is wordt dat gerepareerd. Het is natuurlijk goedkoper wanneer je een tweedehands fiets koopt, maar ik vind het wel leuk dat ze een knappe fiets hebben waarop ze naar school kunnen gaan.

„Met mijn huidige vriendin heb ik sinds een paar maanden een derde kind en dat kost natuurlijk ook een hoop. Zo heb ik laatst een nieuwe auto gekocht, omdat mijn vorige echt te klein was voor een gezin van vijf personen. Mijn nieuwe auto is wat ruimer, maar alsnog is het een gedoe, met al die zitjes op de achterbank. Ik denk dat we op den duur voor nog een tandje groter moeten gaan.

„Ik doe iedere maand mee met de Staatsloterij en dan win ik altijd wel een tientje of zo. Het wachten is natuurlijk op die grote prijs, zodat we een huis kunnen kopen. Het liefst willen we een mooie boerderij met wat dieren in de buurt van Castricum, waar we nu wonen, omdat de moeder van mijn oudste twee daar ook woont. We zouden ook wel naar Italië willen, maar dat is misschien iets voor later.”