Opinie

Deens migratiebeleid is allesbehalve inhumaan of xenofoob

Migratie Denemarken toont aan dat een streng en effectief asielbeleid mogelijk is, vindt . Dat is allesbehalve inhumaan of xenofoob.
Een bewoner klimt uit het raam van vertrekcentrum voor afgewezen asielzoekers Kaershovedgaard in Jutland, Denemarken.
Een bewoner klimt uit het raam van vertrekcentrum voor afgewezen asielzoekers Kaershovedgaard in Jutland, Denemarken. Foto Andrew Kelly / Reuters

Het asielbeleid van Denemarken houdt de linkse gemoederen bezig. Leo Lucassen sprak in NRC van ‘radicaliserend’ Deens beleid en ‘xenofobe’ maatregelen die ‘tweederangsburgers’ creëren. De vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties riep de Denen op het plan van tafel te halen en Amnesty International sprak van een ‘gewetenloos’ voornemen. Om nog maar te zwijgen van de spierballentaal van veel progressieve regeringen en politici door heel Europa. Dit zijn stuk voor stuk reacties die de ware agenda van deze opiniemakers, instituten en politici blootleggen: ze vinden niet alleen dat iedere asielzoeker recht op een veilige haven heeft; ze willen dat ze híérheen komen om asiel aan te vragen.

Het gaat allemaal om het voornemen van de Deense regering om asielzoekers voortaan niet meer in Denemarken zelf, maar in een zogeheten partnerland op te vangen. De Denen zijn in onderhandeling met onder andere Rwanda om er asielzoekers na aankomst in Denemarken naar over te brengen, waar ze in een net en veilig opvangcentrum hun procedure kunnen afwachten. Dat is een slimme zet die op termijn enorme kosten bespaart, de samenleving verlost van asielproblematiek, het aanvragen van asiel in Denemarken onaantrekkelijk maakt en tegelijkertijd een veilige haven biedt aan iedereen die dat toch doet. Een win-winsituatie zou je zeggen.

Lees ook: Deens vluchtelingenbeleid is allesbehalve een voorbeeld

Denemarken is al vele jaren een voorbeeld op het terrein van asiel en migratie. Eerst door in 1992 bij de vorming van de Europese Unie een opt-out te bedingen op de terreinen Justitie en Binnenlandse Zaken, waardoor Brussel het Deense migratiebeleid niet kan dwarsbomen. Vervolgens met de Deense Volkspartij, die immigratie bovenaan de politieke agenda plaatste en in ruil voor aanscherping van het asiel- en migratiebeleid jarenlang centrum-rechtse regeringen met gedoogsteun aan een meerderheid hielp. En nu saillant genoeg zelfs met de sociaal-democraten aan het roer.

Als een van de weinige leden van de Europese sociaal-democratische familie beseffen de Denen dat een verzorgingsstaat en open grenzen simpelweg niet samengaan. Een land dat grote aantallen kansarme migranten blijft toelaten, verdrukt zijn eigen arbeiders. Niet voor niets stak de traditionele rode achterban in heel Europa de afgelopen decennia massaal over naar rechts. Maar waar vrijwel alle gemarginaliseerde sociaal-democratische partijen hun voormalige kiezers inmiddels als xenofobe tokkies zien, keek de Deense arbeiderspartij in de spiegel. En dus voert de Deense PvdA met gedoogsteun van de Deense evenknieën van GroenLinks, SP en D66, een migratiebeleid waar Nederlandse rechtse kiezers alleen maar van kunnen dromen. En vooral: waar Nederland een voorbeeld aan zou moeten nemen.

Felle reacties

Niet alleen met betrekking tot de partnerlanden-strategie, maar ook als het gaat om verblijfsvergunningen van Syrische asielzoekers. Denemarken trekt ze in vanwege de verbeterde veiligheidssituatie in Syrië, terwijl Nederland onder leiding van VVD-staatssecretaris Ankie Broekers-Knol (Justitie en Veiligheid) doorgaat met het verstrekken van paspoorten aan tienduizenden Syriërs. Quota voor asiel- en gezinsmigratie, de grenscontroles die Denemarken al meermaals invoerde; de voorbeelden zijn legio. Voorbeelden die aantonen dat een streng en effectief migratiebeleid mogelijk is – zolang je maar lef toont en tegen de stroom durft in te roeien.

Dat is wat de Denen doen. En precies daar komen de felle reacties vandaan. Zogenaamd omdat het Deense beleid inhumaan of xenofoob zou zijn, maar in werkelijkheid omdat het wérkt. Denemarken logenstraft met haar daadkracht de moralistische ‘kan niet en mag niet’-retoriek waarmee discussies over migratie nog altijd worden platgeslagen door mensen als Leo Lucassen. Juist dat maakt de Europese elite zo nerveus. Want als EU-lidstaat Denemarken het kan, dan kunnen we het allemaal.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.