De oude man en zijn spookgoal

De Steekpass De columnisten Arjen Fortuin en Emilie van Outeren werpen in deze rubriek om de beurt een blik op het EK voetbal.

De steekpass

Door de VAR en het laatvlaggen hebben we er een fenomeen bij: de spookgoal. Het net bolt, bij de cornervlag bejubelt Benzema zijn elegante intikker, het verhaal van zijn comeback ontrolt zich in onze hoofden – tot de op afstand bestuurde scheidsrechter met een harde ruk deze pagina uit het jongensboek scheurt. No goal.

De ultieme spookgoal werd woensdag gemaakt door een oude man. Giorgio Chiellini (1984) was bij een corner naar voren gestiefeld. Hij sprong met de ogen dicht, klem tussen twee Zwitsers. Niemand raakte de bal goed, maar toen stuiterde hij voor de voeten van de Italiaan. Die schoof hem in het doel met de kalme achteloosheid van een grootvader die een restje pasta van zijn kleinkind in de afvalbak laat glijden.

Meteen daarna de transformatie. Twintig jaar jeugdiger sprintte de oude man naar de hoek van het veld, hij schreeuwde en balde zijn vuisten, zijn jonge teamgenoten sprongen op zijn schouders, iedereen wist dat Chiellini dit doelpunt nooit zou vergeten. Achter de rug van de Italianen maakte de scheidsrechter magische gebaren in de lucht: een vierkant, een tikje op de arm, een vinger naar een plek bij het doelgebied: spookgoal.

Vijf minuten later voelde de oude man aan zijn been. Te hard gejuicht? Hij keek om zich heen, maar er was niemand die de tijd voor hem terug wilde draaien. Giorgio Chiellini deed zijn aanvoerdersband af en liep naar de zijlijn.

Arjen Fortuin

Giorgio Chiellini (links) viert feest met de Italiaanse ploeg tegen Zwitserland. Foto Alessandra Tarantino/EPA