Vrij zijn is... American football spelen

Vrij Hoe breekt Nederland uit de sleur? Deze week: American football spelen.

Foto Folkert Koelewijn

Het is even zoeken naar The Hague Black Scorpions, maar in de hoek van een van de voetbalvelden in het Zuiderpark, zien we dan eindelijk twaalf vrouwen rondrennen in blauwe shirtjes met schouderpads eronder en helmen met een soort tralies ervoor. Het duurt even voordat de trainer – boom van een vent, tattoo op zijn kuit – zich realiseert dat NRC op bezoek is. „Ik ben Albertjan, ‘head coach’. Maar het is natuurlijk American football, dus je kunt me AJ noemen. Je kunt toekijken, of meedoen. Heb je sportkleren mee?”

De Scorpions blijken druk bezig met „recruiten”, twee aspirant-leden hadden beloofd om te komen kijken. Het footballteam bestaat nog maar een jaar en kan nog wel een paar vrouwen gebruiken die het aandurven af en toe „gras te zien”, zegt Albert jan Duin (40). Hij zat zelf in het nationale team en speelde jarenlang voor de Amsterdam Crusaders, een mannenteam dat al dertig jaar bestaat. De vrouwentak van de sport is vrij nieuw, zegt hij. De Nederlandse Queens Football League werd pas in 2017 opgericht.

Het stereotype is dat American Football een mannensport is, zegt Robin Kronenburg (31), ‘right guard’ in de ‘offencive line’, terwijl ze toekijkt hoe haar teamgenoten squatten, dribbelen en stootkussens omverwerpen. Maar zij vindt het net zo goed leuk om te beuken, zegt ze. Al is dat vandaag wat lastig, omdat ze geblesseerd is. Gelukkig valt er ook op tactisch gebied genoeg te leren. De sport is eigenlijk „full contact schaken”, zegt Duin, en laat zijn boek met ‘plays’ zien – een soort wedstrijdscripts die de groep uit hun hoofd moeten leren.

‘Iedereen van boven de tachtig kilo mag hier blijven”, buldert Idemar Bernadicas (41) als iedereen aan het uithijgen is van de conditietrainingen. Hij was vroeger Duins rivaal, maar helpt hem nu de ‘defence’ goed te leren tackelen. „Ready, set, hut”, klinkt het elke keer voordat Megan Peelen (19) met haar bijna twee meter lange opponent clasht. Een talentje, concludeert Berenadicas. Maar zij weet niet of ze het daarmee eens is. „Ik ben nog te zwaar”, zegt ze.

De eerste training kwam ze op slippers kijken, vertelt ze, zodat ze niet het veld op zou worden gevraagd. „Daar kreeg ik spijt van. Ik wilde direct meedoen.” Ze kwam erachter dat in American football iedereen zich nuttig kan maken, hoe groot of klein je ook bent. Dat beaamt ook Denise Merkx (25), de snelste van de groep. Zij is een ‘wide receiver’, degene die de ‘touchdowns’ moet scoren en vandaag oefent met het „lopen van routes”. Ze verheugt zich vreselijk op de eerste wedstrijd in september, waarin ze hopelijk „de spotlight” gaat pakken. „Het lijkt me heerlijk om de bal te vangen en dan bij iedereen weg te lopen.”