Rob ging emigreren

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken ‘opnieuw’ een foto en belichten de tijd ertussen.

Muzikant/antropoloog Rob Boonzajer Flaes (74, achter) besloot najaar 1956 samen met broers Steven (70, wiskundige, linksvoor) en Michiel (72, schoolmeester) te emigreren vanaf hun huis aan de Loderstraat 29 in de Eindhovense wijk Strijp.

‘Sta nou eens stil, riep onze vader. Hij wilde dat wij poseerden. Wij liepen door. Het was niet zo dat als hij ons iets opdroeg, dat wij dat dan deden. Bovendien waren we op weg: de buurt vertellen dat we gingen emigreren. Vanwege werk voor vader bij Philips waren we vanuit Zeist in Eindhoven gekomen. Het bedrijf bood vier werknemers een eigen huis aan, op voorwaarde dat ze er eentje zelf bouwden. Strijp was een echte Philips-buurt, met een strikte scheiding tussen katholieke Brabanders en niet-katholieke import. Voor ons kinderen was het vaak knokken in de buurt. Steven zegt wel eens: ‘Doe mij een vijandige omgeving, dan voel ik me direct thuis.’ Ik herken dat wel. Daar word ik snedig van. Thuis kregen we blokfluitles van onze moeder. Ze was dochter van een muzikant en veel te ambitieus om huisvrouw te zijn. Ergens was kinderen krijgen de tragedie in haar leven. Onze vader had veel meegemaakt in de oorlog, sprak daar nooit over, maar had zo z’n buien. Moppen tappen en goed vloeken leerden we van hem. We zijn ons alledrie pas thuis gaan voelen toen we in Amsterdam gingen studeren. Gelukkig waren er destijds opa’s in de buurt. Die hadden allerhande clubs: voor radio’s uit elkaar halen, postzegels verzamelen, of timmeren. Zo maakten we ons emigratievoertuig genaamd Kameleon, net als Sietse en Hielke van het gelijknamige boek. Op dat moment leek emigreren een aanlokkelijk vooruitzicht. Maar er kwam natuurlijk niks van. Gelukkig werd er, ondanks de nodige tegenwind, ook in die jaren al veel gelachen thuis.”

Zelf in Opnieuw? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.