Recensie

Recensie Uit eten

Met zicht op de rivier lepelen we zo ons grote bord leeg

Uit eten Amsterdam Petra Possel recenseert elke week een restaurant in en om Amsterdam. Ditmaal streek ze neer op het terras van tHuis aan de Amstel, waar ze genoot van een prima lunch met veel biologische lokale producten.

Foto Niels Blekemolen

Het is een onverwacht gelukje: lunchen in de zon met zicht op een brede rivier, glas witte wijn in de ene hand, een vork in de andere. We zijn niet de enigen die deze zomerse dag op het idee komen zo’n plek op te zoeken, op weg naar onze bestemming zien we aan de oevers van de Amstel volop kleden en picknickmanden. Het terras van tHuis aan de Amstel is allang vol. Gelukkig hebben we gereserveerd, alhoewel we in eerste instantie op een smal bankje aan een klein tafeltje terecht komen, terwijl we geen huishouden vormen en juist afstand moeten houden. De bediening, vast uitgezocht op een zonnig humeur, pakt snel een stoel, opgelost!

tHuis aan de Amstel is zo’n huis waar je zelf zou willen wonen: de voormalige directeurswoning van de Zuidergasfabriek is vrijstaand, statig, heeft rondom een tuin en een ouderwets tuinhek. De elfde, naoorlogse directeur en zijn vrouw hadden de gewoonte kunstenaars en musici in huis te halen, hun kinderen gingen met de pont de Amstel over om in de De Lairessestraat naar school te gaan. Op de site staan mooie verhalen over deze gastvrije familie waarbij je vanzelf aan het woord soireé denkt. Goddank ging dit huis toen de gasfabriek in de jaren zestig sloot niet tegen de vlakte en kreeg het een creatieve bestemming. De sfeer van huiselijkheid is ondanks grondige verbouwingen gebleven. Elke kamer heeft een eigen karakter, er zijn werkplekken, je kunt er vergaderen en eten en drinken. De huiselijke sfeer dringt zich niet op, die is er gewoon, net als de Amstel die rustig voorbij stroomt.

Als het op eten aankomt is het café-restaurant gefocust op goede spullen, biologische producten die vooral lokaal worden verbouwd en er is veel keuze voor vegetariërs. De lunchkaart is overzichtelijk met veel lichte gerechten, ook sandwiches, maar er is ook een heus twee- of driegangenmenu (21,50/29,50). We nemen het driegangenmenu en van de kaart waterkerssoep met citroenricotta (6,25) en rigatoni, raapstelen, chili en geitenkaas (10,25), we drinken een glas riesling van Villa Wolf uit Pfalz, Duitsland (5,50), een huis dat we kennen en prima wijnen produceert. Aan wijnglazen op een voetje doen ze hier niet en kraanwater kunnen we zelf tappen bij een kraantje vooraan het tuinpad, wel zo gemakkelijk.

Het menu is over de hele linie behoorlijk plantaardig en best creatief. Zo heeft de chef harder in rabarber gezuurd en gegaard, bij wijze van ceviche, mooi van kleur en goed geslaagd, daar komt een Malta-aardappeltje en zeevenkel bij, het is een fijn, licht gerecht. Voor de ander is er waterkerssoep, een frisse maar bepaald niet flauwe soep, door de romig-zure ricotta krijgt ie extra smaak. Vervolgens krijgen we een flink bord asperge-risotto met de zilte groente lamsoren, wat rucola, citroenolie en parmezaan voorgeschoteld, voor de ander is het een diep bord grove pasta (rigatoni is grote buizenpasta) met raapstelen, geitenkaas en chili. Bij beide hoofdgerechten valt op dat de opmaak nogal van grote stappen, snel thuis is; dat zou best wat eleganter mogen. Ook een minpuntje is dat de zogenaamde chili in de rigatoni helemaal niet pittig is, het lijkt eerder op zo’n gekweekte Hollandse rode peper, terwijl dit gerecht juist wel wat pit kan gebruiken. Verder zijn beide gerechten smeuïg en smakelijk en lepelen we, terwijl onze gedachten afdwalen over de Amstel, zo ons grote bord leeg. Ten slotte delen we een ook weer grof opgemaakt bordje, maar dan wel met allerlekkerste, zelfgemaakte citroenmeringue waar we nog even een pittige koffie bij bestellen.

De manager komt kijken of het allemaal smaakt en merkt en passant op dat we inmiddels mooi bruin worden. De stemming is joviaal en het lijkt of iedereen zich net zo thuis voelt als wijzelf.

Foto Niels Blekemolen

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.