Opinie

17 miljoen bieten

Via de bondscoach ben ik weer in verwarring over Nederland. Ik dacht dat je hier overal kritiek op mocht hebben, dat dat zelfs werd aangemoedigd, maar ik hoorde laatst de presentatrice van een bekend radioprogramma suggereren dat het not done was om je negatief uit te laten over de bondscoach, zeker niet aan het begin van een toernooi. Dat zou prestaties beïnvloeden.

Dat had ik dan alvast verpest, want toen Frank de Boer als bondscoach werd aangesteld, was het eerste dat ik deed kritiek leveren op zijn persconferentie. Ik vond dat hij die slecht, zeg maar gerust niet voorbereid had, en dat als je de ganse natie gaat toespreken je je verhaal wel mag prepareren, ook wanneer dat niet tot de kerntaken hoort van je functieomschrijving. Stakende leraren, verplegers en zelfs viruswappies bereiden hun toespraken voor, dus waarom zou een bondscoach zonder verkreukeld papiertje met vooraf bedachte zinnen in microfoons spreken? Verwaarlozing van zijn publiek, vond ik.

Zelden kreeg ik zoveel boze reacties op een stukje, wat bevestigde dat je mogelijk geen kritiek op de bondscoach mag hebben. Anderzijds heb ik nooit zoveel mensen zo negatief over getallen horen spreken als over de 3-5-2 die de bondscoach als jurk voor het EK-bal koos. Ook word je doodgegooid met het niet-gecheckte feit dat er in Nederland zeventien miljoen bondscoaches zouden zijn. Dus hoe zit het? Mogen we wel kritiek op de B-coach leveren of niet?

Toen ik de vraag naar een oer-Hollandse vriend appte, antwoordde hij: „Ik gun De Biet elke denkbare zeperd, maar ik wil wel dat Nederland wint.” Na een typo maakte zijn autocorrect van De Boer steeds De Biet, dus heet Frank in zijn voetbal-appgroep inmiddels De Biet. Als autocorrect dit bij hem heeft gedaan, moet dat bij talloze andere gebruikers ook gebeurd zijn en moet in de digitale schemerzone De Boer allang De Biet heten.

Deze vriend is bekend met de regel dat, wil een bijnaam beklijven, er minstens twee redenen moeten zijn om die te geven. Hij zei meteen: „Vanwege autocorrect, omdat de biet ook uit de agrarische sector komt en omdat hij een kop als een biet heeft.” In zijn appgroep is het trouwens gebruikelijk om steeds wanneer ze het over De Biet hebben, iets positiefs over hem te zeggen. Dat hij een uitmuntend strateeg is, meesterzet op meesterzet stapelt, of een begenadigd ziener is, bijvoorbeeld.

‘Maar wat vind jij evan?” vroeg de vriend. Door het bijnamengemijmer wist ik niet meer wat hij had gevraagd, maar vooral wist ik niet wat inzake kritiek op de bondscoach in Nederland nu wel of niet mag. Dat de momenteel aandachtigst beluisterde mensen van het land, zowel De Biet als zijn spelers, meer tijd besteden aan hun kapsels, dan aan de woorden die ze tot ons spreken, vind ik nog steeds jammer. Ik zou willen dat nationale helden, net als bieten, aantoonbaar meer gaven om inhoud dan om uiterlijk. Dit is weer geen sollicitatie om hun speeches te mogen schrijven, veel liever knip ik hun haar of kies ik de outfits die ze mogen aantrekken.

Carolina Trujillo is schrijfster.