Recensie

Recensie Film

Regiedebuut Robin Wright houdt zich bezig met de vraag: hoe doe je dat, overleven?

Interview | Robin Wright, regisseur Actrice Robin Wright maakt haar regiedebuut met ‘Land’, waarin ze zelf de hoofdrol speelt: „Toen de financiering rond kwam, hadden we 48 uur om te casten. ”

Regisseur en hoofdrolspeelster van ‘Land’, Robin Wright.
Regisseur en hoofdrolspeelster van ‘Land’, Robin Wright.

Land is zo’n film die vele voorgangers heeft en toch weer helemaal uniek is. Het verhaal van een vrouw van middelbare leeftijd die na een traumatische gebeurtenis besluit om huis en haard te verlaten en ‘off the grid’ te gaan leven – zonder elektriciteit en stromend water (dus ook geen mobiele telefoon), maar in haar geval zelfs geen auto om van de verlaten berghut waar ze haar intrek neemt naar het dichtstbijzijnde dorp te rijden – doet denken aan Wild met Reese Witherspoon of het Oostenrijkse Die Wand. Maar Land is nog minimalistischer. Via spaarzame flashbacks wordt hier en daar iets prijsgegeven over de motieven van deze Edee om de wereld achter zich te laten. Maar het regiedebuut van actrice Robin Wright, die zelf ook de hoofdrol op zich nam, speelt zich vooral af in het nu, en houdt zich bezig met de vraag: hoe doe je dat, overleven?

Tijdens een Zoom-interview eerder dit jaar vertelt Wright hoe ze na tv-serie House of Cards (waarvan ze ook al tien afleveringen regisseerde) op zoek was naar een script voor haar echte regiedebuut: „Ik las Land een jaar of drie geleden toen er bijna elke dag ergens in de Verenigde Staten wel een massaschietpartij plaatsvond. Bijna elke ochtend werd ik wakker met de vraag hoe je als achterblijver met zo’n gewelddadig verlies van een geliefde om zou gaan. Nu, na een jaar tijdens een pandemie te hebben geleefd, is die vraag op een andere manier relevant. Wat is menselijke veerkracht? Het antwoord is voor iedereen anders. Wat me ontroerde aan Land is dat het niet zonder de hulp van anderen gaat, niet zonder empathie en compassie voor de ander. Begrippen die in de Verenigde Staten de afgelopen jaren geheel leken uitgevaagd.”

Dat Wright zelf de hoofdrol zou spelen was niet meteen een uitgemaakte zaak. Dat kwam eigenlijk door die andere hoofdrolspeler: het majestueuze landschap van het Canadese Shoshone National Forest waar de film zou worden opgenomen, maar waar ook maar tijdens een korte draaiperiode het landschap voldoende verandert om de vier seizoenen te kunnen simuleren die de film doormaakt. Wright: „Toen de financiering eenmaal rond was, hadden we precies 48 uur om te casten en naar Canada te vertrekken. Toen zeiden de producenten: jij, of het gaat niet lukken.” Het had voor- en nadelen dat ze een rol had met nauwelijks tekst, waarin ze net als het hoofdpersonage vooral op zichzelf was aangewezen. Veel van wat regisseurs doen is ontdekken hoe ze met hun acteurs moeten praten over wat ze willen bereiken. „Dat wist ik tenminste.”

Het landschap filmde ze vanuit het perspectief van Edee: „Eerst ziet ze het niet, dan is het gevaarlijk, en dan pas, als ze weer met zichzelf in het reine begint te komen, kan ze zien hoe prachtig het is.” Voor die wende in haar verhaal zorgt de ontmoeting met een andere eenzame ziel: jager Miguel, gespeeld door de Mexicaanse acteur Demián Bichir (bekend van zijn rol als Fidel Castro in Steven Soderberghs Che en The Hateful Eight).

Tears for Fears

Hij vindt haar als de rook uit haar schoorsteen nog maar zo zwak is als haar levensenergie. „Waarom help je me?”, zal ze hem later vragen. „Je kwam op mijn pad”, is zijn antwoord, en dat tekent de vanzelfsprekendheid van haar vriendschap met deze man, die ook een geheim met zich meedraagt. Hij leert haar pas echt overleven. Samen schallen hun stemmen tussen de bergen als ze ‘Everybody wants to rule the world’ van Tears for Fears zingen. Dat klinkt sentimenteler dan het is, want de film doet hard z’n best om weg te blijven van snelle emoties. Zelfs Edee houdt tot het einde iets raadselachtigs. Wright: „Je zou zelfs kunnen zeggen dat het feit dat ze zich terugtrekt uit de wereld iets heel egoïstisch heeft. Ze rent weg voor zichzelf, maar ook voor de mensen om haar heen. Maar wat me beviel was dat ze niet zwelgt in haar verdriet.”