Steven verhuurde zijn kamer voor zedeloze seksfeesten

Wie: Steven (44)

Kwestie: Downloaden en verspreiden kinder- en dierenporno, bezit xtc en ghb

Waar: rechtbank in Arnhem

De Zitting

De verdachte is zedenrecidivist. Steven heet hij, hij is vader van twee, z’n vriendin zit op de tribune. Op het oog een niks-aan-de-hand-veertiger, maar de tenlastelegging gaat elk voorstellingsvermogen te boven. Nog voordat zijn proeftijd erop zit staat de ict’er opnieuw terecht voor het downloaden, bezitten en (eenmalig) verspreiden van kinderporno en van afbeeldingen met dierenseks.

Onder de schuilnaam Dave verhuurde hij zijn kamer aan stellen die seks wilden, bekent hij aan de rechtbank. Ze kregen zijn huissleutel en gebruikten zijn telefoon, binnen lagen xtc en ghb klaar. Na een melding uit Canada vond de politie in zijn huis 1.998 pornografische afbeeldingen met honden, paarden, varkens en een reptiel plus nog eens 6.363 afbeeldingen van wat de voorzitter aanduidt als „de allerzwaarste categorie kinderporno”.

De politie kwam de verdachte op het spoor nadat vanaf zijn IP-adres via het chatprogramma Kik een afbeelding met kinderseks was ge- üpload. Afzender: ene Dave Nima. Maar Steven ontkent bij hoog en bij laag dat hij dat zelf heeft gedaan. Hij heeft de porno wel zelf bekeken en screenshots gemaakt als hij iets niet goed kon zien. „Op de telefoon kon ik het groter maken.” Het in beslag genomen materiaal beslaat een periode van meer dan 3,5 jaar.

Waarom leende u uw telefoon aan huurders uit, vraagt de rechtbankvoorzitter.

„Ze konden ermee chatten en zoeken naar seks. Maar gevraagd heb ik het nooit. Dat is niet discreet. Zij weten niet wat ik doe, ik weet niet wat zij doen. Ik weet wel dat ik niet zelf die afbeelding heb geüpload. Het ging mij alleen om geld. Ik zat na mijn detentie in de schulden, had een huurachterstand en moest alimentatie betalen.”

Het antwoord overtuigt de voorzitter niet. Wie zijn telefoon uitleent voor seksfeestjes, zegt ze, kan op z’n vingers natellen dat anderen er misbruik van kunnen maken. En behalve op de twee telefoons is ook „misselijkmakend” materiaal gevonden met kinderen en baby’s op de computer van verdachte en op vijf usb-sticks in een sok. Hoe zit dat? „Wat maakt dat u bewaart wat anderen gevonden hebben?”

Bedremmeld plukt Steven aan zijn lamswollen trui. Hij geeft toe: „Ok, ik feestte soms mee en heb zelf ook gezocht.” Dat werd een verslaving, zegt hij. Wat begon met zoeken naar extreme seks, werd dwangmatig. Het is de spanning.Je moet. Internet blijkt een onuitputtelijke kopieermachine. Nooit was het genoeg. Zoeken, vinden, hebben. Klikken, méér, méér, méér.

Maar geldt in de wereld van de kinderporno niet de regel ‘voor wat, hoort wat’, vraagt de officier. Om vertrouwen te winnen, moet een verzamelaar eerst afbeeldingen delen. Ruilhandel in de trant van: als ik jou iets geef, krijg ik wat van jou.

Steven zwijgt. Buigt het hoofd.

Als het aan de aanklager ligt, verdwijnt deze verdachte voor twee jaar achter de tralies. Voor het eenmalig verspreiden en grootschalig downloaden en bezitten van dieren- en kinderporno plus drugsbezit eist hij twee jaar celstraf, waarvan een jaar voorwaardelijk. Omdat hij tijdens zijn proeftijd de fout in ging, moet daarbij een eerdere voorwaardelijke celstraf van twaalf maanden worden opgeteld.

De officier: „We zijn op zitting niet in detail getreden over de beelden. Dat kon ik niet over mijn lippen krijgen. De weerloosheid van deze kinderen raakt mij diep. U laat uw individuele genot prevaleren boven hun kwetsbaarheid. Wat een ellende zit er achter één foto, en dan hebben we het hier over honderden foto’s. En meneer houdt dat systeem in stand, terwijl u zelf kinderen hebt. Dat begrijp ik niet.”

Voor verspreiding – lees: de eenmalige upload op Kik – ontbreekt bewijs, betoogt de advocaat. De lezing van zijn cliënt kan, hoe onwaarschijnlijk ook, waar zijn. Voor zijn seksverslaving wordt Steven al ambulant behandeld en volgt hij dramatherapie met zijn nieuwe vriendin. Omdat die aanpak aanslaat, bepleit de raadsman een maximale werkstraf. En dan blijven voor zijn cliënt ook de twee w’s behouden: die van woning en werk. „Een celstraf benadeelt hem op alle vlakken.”

Steven moet van de rechters twee jaar de gevangenis in en behandeld worden. Ze „rekenen het de verdachte zwaar aan dat hij niet leert van zijn fouten.” Tel daarbij op de grote hoeveelheid gedownloade foto’s en filmpjes en de lange periode waarin de feiten zijn gepleegd en ,,alleen een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van langere duur is passend.”