Opinie

Een stilstaand beeld waar leven in zat

Wilfried de Jong

Op het veld in Kopenhagen waren al een uur geen voetballers te zien. En toch bleef het publiek naar het gras staren. Naar de maaistroken, de lijnen, twee doelen zonder keepers. Naar die plek. Iedereen was in afwachting van nieuws over Christian Eriksen die aan het einde van de eerste helft in elkaar zakte en later werd weggedragen.

Eriksen had even geen vaderland; door de hele voetbalwereld werd hij in de armen gesloten. In het stadion bestond geen rivaliteit meer tussen de Finse en Deense fans. Ongedurig zochten ze op hun mobieltje naar een verlossend bericht. Een summier teken van leven zou al zoveel lucht geven.

Tijdens de medische hulp aan Eriksen had de televisieregisseur snel de lenzen van de camera’s laten uitzoomen om gepaste afstand te houden. Toen de speler als hart van een processie van spelers en hulpverleners in de catacomben verdween, kregen de televisiekijkers af en toe voetbalfans in beeld.

Wat me het meest trof was een jongetje op de tribune dat aan een touwtje trok waardoor twee handen op zijn petje onophoudelijk bleven klappen.

Alles wat beweegt, leeft.

Daar zaten ze dan in het stadion – de fans die zo hadden verlangd naar vrij ademhalen, naar het volkslied meebrullen, een schreeuw zonder mondkapje bij een lange rush. Hun adem was afgesneden. In één klap had voetbal plaatsgemaakt voor het denken aan één speler in nood. Zaten ze alsnog met twijfel en dood opgescheept.

In de televisiestudio werd Ibrahim Afellay in een uur tijd een jaar ouder. Het niet-weten hoe het met Eriksen ging, was onverdraaglijk voor de jonge analist. Naast hem zat Kenneth Perez, geboren in Kopenhagen, op zijn telefoon. Hij zocht naar nieuwsfeiten vanuit zijn vaderland: „De ambulance is zonder zwaailicht onderweg naar het ziekenhuis.”

Het jongetje met de klappende, papieren handjes boven zijn hoofd werd niet meer in beeld genomen. In het stadion werd gesmeekt en gebeden om een goede afloop.

Perez meldde dat een fotograaf van Reuters een foto had waarop Eriksen bij kennis was terwijl hij van het veld werd af gedragen. Presentator Gert van ’t Hof woog alles zorgvuldig. Kon dat in beeld, zo’n officiële foto van Reuters? Ja, het kon.

Daar lag Eriksen. Met open ogen, een hand op zijn voorhoofd. Een stilstaand beeld waar toch leven in zat.

„Van de wereld maar bij kennis”, zei een ontroerde Perez.

Met het nieuws dat Eriksen stabiel was, werd in de catacomben besloten het EK-duel uit te spelen. Kennelijk was er lucht genoeg voor een potje voetbal. Zwaar aangeslagen stonden beide teams op het veld.

In de buurt van de middenlijn hervatte de scheidsrechter de wedstrijd met een scheidsrechtersbal. Alle Deense spelers bleven een eindje verwijderd van de plek waar ze met elkaar een kring hadden gevormd om de liggende Eriksen.

Die strook gras bij de cornervlag moest nog maar even niet betreden worden.

Lees ook dit artikel: Na de reanimatie van Christian Eriksen volgt een onwerkelijke voetbalavond in Kopenhagen
Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.