Recensie

Recensie

Babs Bakels en haar orkest van dode dieren

Soms tref je voor een verhaal zo’n fijne, originele hoofdpersoon, dat je meteen weet: dit wordt een goed verhaal. Ik stel me voor dat radiomaker Laura Stek dat dacht toen ze de eigenzinnige kunstenaar Babs Bakels ontmoette. Want in Kassiewijle maken Babs’ uitspraken het verhaal. Al van jongs af aan is ze bezig met de dood. Jel, haar 88-jarige oma, zegt: „Alles moest begraven worden, in de tuin of in een perkje. Torren, spinnen, zilvervliesbeestjes. Ze pakte ze in in een mooi papiertje.” Lekker om naar te luisteren is de beschrijving van de opgezette dieren in Bakels’ huis: een orkest van knaagdieren met de eekhoorn op gitaar, de marmot op harp, en de egel op synthesizer. De vacht van haar overleden kat Roos ligt als een kleedje op het dressoir.