Necrologie

Lucinda Riley: een verhalenverteller met fans wereldwijd

Lucinda Riley (1966 - 2021) De auteur van de bestseller-serie De Zeven Zussen, Lucinda Riley, is op 55-jarige leeftijd overleden. Het is ook voor haar fans een enorme schok. Niemand weet of het slotdeel nu nog komt.

Auteur Lucinda Riley bij de bekendmaking van het best verkochte boek van 2019, vorig jaar in Amsterdam. De Zeven Zussen van Riley stond op de eerste plek CPNB Top 100 bestverkochte boeken van 2019.
Auteur Lucinda Riley bij de bekendmaking van het best verkochte boek van 2019, vorig jaar in Amsterdam. De Zeven Zussen van Riley stond op de eerste plek CPNB Top 100 bestverkochte boeken van 2019. Foto Ingrid de Groot/Hollands Hoogte

„Het spijt ons enorm jullie te moeten vertellen dat Lucinda vanochtend in alle rust is overleden, omringd door haar familie, die zo belangrijk voor haar was”, daarmee opent de familie van Lucinda Riley een brief aan haar fans wereldwijd. Bestellerauteur Riley overleed vrijdag in het bijzijn van haar familie. „We realiseren ons dat dit een enorme schok zal zijn voor velen, omdat de meeste mensen niet wisten dat Lucinda al vier jaar aan kanker leed.”

De in 1966 in Ierland geboren Riley ging op haar veertiende in Londen naar de theaterschool. Begonnen als actrice, ging ze toen ze enkele maanden rust moest houden over op schrijven. In 1992 debuteerde ze met Lovers and Players als Lucinda Edmonds. Het boek werd redelijk ontvangen en er zouden nog enkele boeken verschijnen voordat in 2014 het eerste deel van De Zeven Zussen zou verschijnen.

In een interview in NRC vertelde ze wat een belangrijk kantelmoment was in haar carrière als schrijver: „Ik had een thriller over het koningshuis [Seeing Double] geschreven. Prinses Diana was overleden, dus dat was slechte timing. Terwijl mijn carrière als schrijver gestaag omhoog ging, kwam er veel kritiek. Van de een op de andere dag liet mijn uitgever me vallen, mijn agent ook.” Toen ze in 2018 inmiddels een succesauteur was, kwam er alsnog een herbewerking, nu onder de titel The Love Letter.

De klap die ze daarvoor opliep, leidde ertoe dat ze tien jaar niet meer schreef. In 2010 kwam ze terug met de roman De orchideeëntuin, over Julia Forrester die troost zoekt op een landgoed uit haar jeugd. Ze schreef het boek onder haar naam Lucinda Riley, en een enkel zinnetje herinnerde de lezer eraan wat er was gebeurd: „De schrijver had ooit in een paleis gewerkt, maar zijn werk was onwaardig bevonden vanwege de onvolkomenheden in zijn schrift.”

Daarna verschenen er nog zes titels voordat het eerste deel van De Zeven Zussen verscheen. Eentje daarvan, Het Italiaanse meisje, was een bewerking van haar roman Aria uit 1996. Hierin ontwikkelt een talentvol Italiaans meisje zich tot een sopraan die wereldwijd aanbeden wordt. Ondertussen kampt ze met liefdes- en loyaliteitsproblemen met de plek waar alles begon.

Aanbeden werd Riley zelf toen De Zeven Zussen wereldwijd een enorme hit werd. Inmiddels zijn er van de zeven delen wereldwijd ruim 25 miljoen exemplaren verkocht, waarvan alleen al in Nederland en Vlaanderen drie miljoen boeken.

Lees ook: Bestsellerauteur Lucinda Riley: ‘Ik heb geen vertrouwen meer na wat me is overkomen’

Meerdere pogingen zijn gedaan om het succes van de serie – die draait om een mysterieuze adoptievader, die zeven meisjes uit verschillende landen adopteert – te verklaren. In alle delen gaan de dochters – nadat hun adoptievader is overleden en enkele aanwijzingen nalaat over hun afkomst – op zoek naar hun wortels, en naar de liefde. Een hedendaagse romance wordt zo verwikkeld in een historisch verhaal, waarin het ook vaak ging om het kunstenaarschap van voorouders.

Niet bitter

Ondanks de vele fans, werden haar boeken in de pers doorgaans niet goed ontvangen, zo ook niet in NRC. Lucinda Riley vond dat jammer, maar was er niet bitter over, vertelde ze in 2019 aan NRC. In de tijd dat ze actrice was geweest was ze „gewend geraakt aan teleurstellingen”. Bovendien deed ze het niet voor positieve recensies, legde ze in het al genoemde interview uit. „Ik wil geen literaire fictie schrijven die door 2.500 mensen wordt gelezen, maar door iedereen. Welk boek ik ook schrijf, ik eindig altijd met hoop. Alles liever dan een roman van 250 pagina’s met een droog, plotloos verhaal, waarin elke zin prachtig is gebeeldhouwd, maar waar de auteur vergeten is een verhaal te vertellen.”

Het verhalen vertellen was het opvallendst aan de boeken (ze sprak haar verhalen ook eerst in voordat ze op papier terechtkwamen), en waardoor ze zo’n trouwe schare fans had. De zeven delen hadden weliswaar elk een afgerond verhaal, maar tegelijkertijd bleven er ook raadsels die in elk deel weer een beetje verder werden ontward. Vorige maand verscheen het zevende deel van de serie, De zevende zus. Na verschijning bleek dat het uiteindelijke mysterie pas in deel acht zou worden ontrafeld. Of die er gaat komen is onduidelijk, haar uitgever in Nederland, Sander Knol, laat desgevraagd weten dat ze pas net aan dat laatste deel was begonnen.

Haar schrijverschap vatte ze zelf als volgt samen: „Niemand maakt een kunstwerk opdat het niet bekeken of gelezen wordt. Ik ben een verhalenverteller, dat is mijn talent, de techniek van het overbrengen heb ik moeten leren. Ik hoef geen literaire prijzen te winnen met mijn boeken, ik wil dat ze goed gelezen worden.” En dat is gelukt.