Ik zoek nog een Pirlo

De Steekpass De columnisten Arjen Fortuin en Emilie van Outeren werpen in deze rubriek om de beurt een blik op het EK voetbal.
De steekpass

De tijd dringt. De vlag hangt al uit (om een andere reden, maar goed) en ik ben volledig ver-5-3-2-zadigd van voorbeschouwingen, maar ik heb nog geen Pirlo. Een Pirlo (m/v): een speler zo mooi dat je hem in alles onvoorwaardelijk bewondert. De echte Pirlo stond tot vrijdag langs de lijn bij Juventus als een vermoeide yogaleraar die tracht te bevatten waarom zijn leerlingen erin volharden het verkeerde been in hun nek te leggen.

Ik heb getwijfeld over Chiesa. Pirlo glimlachte weleens naar hem vanaf de kant. Federico Chiesa (23) is een Italiaan met de vierkante kop van een bergjongen, prima. Hij kan uit stand passeren met een sprongetje, zoals Jesper Olsen vroeger. Op Instagram bleek dat hij twee hondjes heeft. Best. De site Lifebogger.com (aanrader!) beloofde een ‘Jeugdverhaal plus onvertelde Biografie Feiten’, geschreven in vlekkeloos Googles: „Federico Chiesa heeft een redelijke hoogte van 5 voet, 9 inch en een vlekkeloze blanke huid. Hij heeft echter geen tatoeages op het moment van schrijven en flirt waarschijnlijk niet met het idee om lichaamskunsten te verwerven.” Geen Tattoos – mooi zo.

Opgelucht keek ik een middag Chiesa op YouTube. Fabuleuze acties, maar de opeenvolging van goals onthulde een verschrikkelijke waarheid. Chiesa is een nare juicher. Een vooruitgeduwde borst, machoposes met vuist, geflapper bij zijn oren, boos vingergezwaai. Bah! Bah! Bah!

Ik ben nu op Jérémy Doku, de negentienjarige Hoop der Duivels. Zinderend talent, maar te weinig rendement, volgens de kenners. Dubbel goed; dat scheelt in het juichen.

Arjen Fortuin