Parijs steelt de show in Netflix-serie Lupin

Interview Na het onverwachte succes van Lupin, volgt deze week deel twee van de Franse serie over meesterdief Assane Diop. Parijs speelt een belangrijke rol in de serie. Actrice Ludivine Sagnier: „We tonen delen van de stad, die veel kijkers niet gewend zijn om te zien.”

Omar Sy als meesterdief Assane Diop in Lupin Part 2.
Omar Sy als meesterdief Assane Diop in Lupin Part 2. Beeld Netflix

Toen Assane Diop (Omar Sy) in de slotaflevering van het eerste seizoen op het Normandische strand van Étretat leek te worden ontmaskerd als de hedendaagse ‘meesterdief’ Arsène Lupin lieten veel kijkers online hun ongenoegen merken over het nogal abrupte einde.

Wie na de cliffhanger driftig aan het googlen sloeg ontdekte al gauw dat deel twee later dit jaar nog zou volgen. Alle onbeantwoorde vragen zouden worden beantwoord. Deze week was het eindelijk zover. Lupin Part 2 start waar we waren gebleven. In vijf nieuwe afleveringen vervolgt Assane zijn wraaktocht tegen de rijke en machtige Hubert Pellegrini (Hervé Pierre).

Part 1 werd begin dit jaar de eerste Franse Netflixshow die het tot de Amerikaanse top 10 schopte. Volgens het streamingplatform zelf keken binnen een maand na de première in januari wereldwijd maar liefst 76 miljoen huishoudens (in ieder geval even) naar de avonturen van Assane Diop. Dat maakte de show groter dan Bridgerton en The Queen’s Gambit, de andere hitseries van afgelopen winter. Voor de acteurs was dat een grote verrassing. „Ik had wel gedacht dat het in Frankrijk groot zou worden, omdat Omar [Sy, red.] zo geliefd is hier”, vertelt Ludivine Sagnier, die de rol van Diops ex-vriendin Claire vertolkt, op de digitale persconferentie ter ere van het vervolg. „Maar ik kon de uiteindelijke aantallen, van over de hele wereld, bijna niet geloven.”

Ansichtkaart-variant

Sagnier zoekt de verklaring voor het succes bij de stad die het decor vormt van de serie: „De manier waarop Parijs wordt neergezet is heel realistisch. We tonen delen van de stad, die veel kijkers niet gewend zijn om te zien. Zoals de brug waar Claire en Assane de naam voor hun zoon, Raoul, bedenken.” Ze doelt op de loopbrug over Port de l’Arsenal, uit de laatste aflevering van Part 1, die slechts de échte Parijzenaar kent. „Het is niet de ansichtkaart-variant van de stad.”

Bedenker George Kay, ook aanwezig bij de persconferentie, beaamt dat Parijs één van de sterren van de show is. „Frankrijk en Parijs zijn een wereldwijd fenomeen, maar als je er woont kan je dat nog weleens vergeten. Nu zie je de Franse stad in volle glorie.”

In het eerste seizoen komen iconische locaties als het Louvre (aflevering 1) en de Jardin du Luxembourg (aflevering 2) voorbij. In deel twee zul je ook het Musée d’Orsay en de looproute langs de rivier de Seine herkennen. Maar zelfs wanneer je regelmatig in Parijs bent geweest, herken je wellicht de Saint-Ouen vlooienmarkt, waar Assane’s beste vriend zijn winkel houdt, en de Franse Nationale Bibliotheek in het dertiende arrondissement niet. En je hebt al helemaal geen idee hoe het er achter de schermen van het Théâtre du Châtelet aan toe gaat.

Geruisloos in de samenleving

Verrassender nog aan Lupin is de keuze voor een zwarte acteur als hoofdrolspeler in het verhaal van een klassiek wit personage, geschreven door de Franse schrijver Maurice Leblanc in 1905. De Senegalese Assane Diop gebruikt de vooroordelen over hem ook nog eens in zijn voordeel. In zijn vermommingen als conciërge, fietsbezorger of gevangene beweegt hij zich geruisloos tussen de verschillende lagen van de Franse samenleving. „Hij maakt gebruik van zijn onzichtbaarheid in de maatschappij”, legt Sy daarover uit.

Hoewel Assane in Part 2 vaker wordt geconfronteerd met zijn zichtbaarheid in een leliewitte wereld, zoals wanneer hij in Normandië zonder vermomming in aanraking komt met lokale bewoners, wanhopig op zoek naar zijn zoon, en aartsvijand Pellegrini hem een zware last in de schoenen schuift, weet hij toch de zwakke punten van verschillende bevolkingslagen te benutten om zich daartussen te navigeren. Lupin komt altijd overal mee weg.

In navolging van het Franse succes en de wereldwijde triomf van het Spaanse La casa de papel is er tussen de Amerikaanse dominantie op Netflix meer ruimte voor ambitieuze Europese, Latijns-Amerikaanse en (Zuid-)Koreaanse makers om zich te profileren. In mei bevestigde Omar Sy alvast de komst van Lupin Part 3 en krijgt het team nóg eens de kans zich te bewijzen.