Recensie

Recensie Muziek

Howrah’s postpunk klinkt heerlijk retro

Bij het begrip postpunk wordt weleens vergeten dat de eerste punkgolf in 1978 voorbij was. Alles van na die tijd is dus in feite postpunk. De Nederlandse indieband Howrah put inspiratie uit de tussenliggende periode en komt uit bij een sound die evenveel gemeen heeft met Joy Division en The Cure als met Sonic Youth en Pavement. Draai hun ‘Crossed Wire Worries’ na ‘A Forest’ van The Cure en je hoort praktisch geen stijlbreuk. Zanger en gitarist Kees van Appeldoorn heeft een rijk indieverleden met de groep Zoppo en voegt nieuwe veren toe aan een reputatie waarin dissonantie en toegankelijke melodieën om voorrang vechten. Howrah’s tweede album Bliss klinkt heerlijk retro, met vervlochten gitaren die soms worden ondersteund door een synthesizer uit de oude school. In de teksten wordt een koude oorlog uitgevochten tussen geluk en wanhoop. Boven de muziek hangt een onbestemde sfeer van doem, zoals dat hoort bij de betere new wave.