Een 12-jarige is bang voor visite

Opgevoed Mijn zoon heeft moeite met bezoek thuis, hoe kan ik zijn angst wegnemen?

Illustratie Martien ter Veen

Moeder: „Wij hebben drie zoons, onze middelste van 12 jaar heeft moeite met bezoek. Nu hebben we al erg weinig bezoek, ik krijg daar namelijk ook stress van en dit heb ik vroeger ook zo ervaren bij mijn ouders. Misschien is dit door een trauma uit de Tweede Wereldoorlog zo doorgegeven: Duitse soldaten die plotseling ’s nachts iemand meenamen. Nu heeft mijn oudste zoon een vriendin die ongeveer om de week om bezoek komt, en krijg ik m’n middelste zoon niet meer aan tafel. Hij schiet in de stress als hij hoort dat ze langskomt, terwijl ze de meeste tijd op de kamer van m’n oudste zoon zitten. Hoe kan ik ervoor zorgen dat hij niet die angstgevoelens blijft houden en onze trauma’s overneemt? En gewoon, met ons allemaal, aan tafel eet?”

Naam is bij de redactie bekend. (Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen.) Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Realiteitsoefening

Marga Akkerman: „Trauma’s, zeker die uit een oorlog, kunnen meerdere generaties worden doorgegeven. In uw geval wordt de buitenwereld bij voorkeur niet in persona in uw huis gelaten. Nu heeft uw oudste zoon daarin zijn eigen weg gekozen. Voor de middelste kan dat een schokkende ervaring zijn, deels vanwege de aanwezige angst voor binnenkomers, maar ook omdat het vertrouwde gezinssysteem nu wordt opengebroken.

„Ook zonder trauma’s is dat voor een 12-jarige een gebeurtenis die beroering kan geven. Zou hij bang zijn om zijn broer kwijt te raken aan dit meisje? Is het de schrik voor een eigen toekomst buiten het gezin? Dat hij ziet dat zijn leven later ook nog kan gaan veranderen?

„Zijn stress kan ook een teken van onzekerheid zijn. Misschien weet hij niet goed hoe hij visite moet begroeten? Of wanneer van tafel af te gaan? Of wat te zeggen? Probeert u dit eens bij hem uit te zoeken. Zo brengt u het onderwerp naar de dagelijkse realiteit van sociale vaardigheden en kan het onderwerp loskomen uit het bedreigende verleden.

„Geef hem de tijd om te wennen aan de aanwezigheid van het meisje. Met een bord op de gang eten en de eetkamerdeur open, geeft hem de gelegenheid om ongezien te horen hoe het er aan tafel aan toegaat. Zet eventueel het thema ‘gastvrijheid’ op uw opvoedingsmenu. Bespreek wie jullie als gezin nog meer een keer thuis zouden kunnen uitnodigen.”

Onderzoek doen

Majone Steketee: „Dit lijkt me lastig voor u omdat u natuurlijk gastvrij wilt zijn naar de vriendin van uw oudste zoon, en tegelijkertijd de stress van uw middelste zoon serieus wilt nemen.

„Ik zou u aanraden om met uw 12-jarige het gesprek aan te gaan over wat precies tot die stress leidt en wat hem zou helpen om die weg te nemen. Er kunnen namelijk ook andere oorzaken zijn voor zijn gedrag dan de overdracht van angst voor vreemden. Stel open vragen als: ‘Wat gebeurt er met je, wat zou je helpen, wat kunnen wij doen?’

„Als dat niets oplost, zou ik willen adviseren zelf met een goede traumatherapeut te gaan praten om te onderzoeken of uw eigen angst ertoe leidt dat uw zoon dezelfde klachten vertoont. Centrum 40-45 heeft goede traumatherapeuten in dienst, die hiernaar kunnen kijken.

„Ten slotte klinkt uw gezin best gesloten. Misschien dat de komst van dit meisje een kans kan zijn om het een beetje voor de buitenwereld te gaan openen?”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.