Opinie

Scooters in de stad

Illustratie Stella Smienk

In NRC was er aandacht voor het plaatsen van scooters in Rotterdam (Maak de deelscooter inclusief, Rotterdam-katern, 22/5). Een belangwekkend thema, want er zijn grote beleidsproblemen op dat vlak. Voor het parkeren van auto’s is er veel geregeld en ook voor het plaatsen van fietsen zijn er gerichte voorzieningen. Voor de vele scooters, die goedkoop te huur zijn, is er in Rotterdam geen stedelijk beleid(splan).

Jonasz Dekkers legt in zijn artikel het verband met de technologische infrastructuur. In Zuid zou het parkeren van een scooter een groter probleem zijn dan in Noord vanwege de lagere sociaal-economische status van de bewoners in Zuid. Hij gaat daarbij van de stelling uit dat publieke technologische voorzieningen (de scooters) behoorlijke invloed kunnen uitoefen op de socio-politieke processen. Simpeler gesteld lijkt hij te bedoelen dat de opkomst van scooters gepaard moet gaan met een gemeentelijk locatie-beleid. Er hangt volgens hem een politieke lading aan het besluit om ergens wel of niet deelscooters toe te laten. In de betere wijken kunnen die bijna overal geparkeerd worden. Die stelling zet de zaak op z’n kop. Het feit dat er veel scooters zijn, vraagt om beleid. Rotterdam heeft dat niet, behalve het kunnen plaatsen van scooters bij de in-en uitgang van het CS. Het gaat dus niet om de (invloed) van scooters als technische infrastructuur, maar op de gevolgen daarvan.

Ik heb voor mijn huis enkele mooie geveltuinen aangelegd en ook een parkje ingericht op de plaats van een gesneuvelde boom. Regelmatig staan daar scooters in en op, die het zicht op de schoonheid van de door mij ontwikkelde natuur belemmeren. Als er scooters staan, zet ik die weg. Bij deelscooters is dat niet zo moeilijk; ze zijn niet zo zwaar en toeteren slechts automatisch als ze verzet worden. Ik zet ze dan aan de overkant, voorzien van een mededeling dat de scooter de groenvoorziening in de weg stond. Bij een echte zware scooter en een motor doe ik hetzelfde, vaak met behulp van voorbijgangers.

Pas betrapte ik een deelscooter-rijder op zijn voor mij ongewenste parkeergedrag en verzocht hem vriendelijk de scooter te verplaatsen. Na enige discussie over het waarom, zei hij: ‘nee, dat doe ik niet, want dan moet ik weer mijn scooter starten en dat kost mij geld’. Hij wandelde weg en liet het zichtbaar aan mij over om zijn scooter te verplaatsen. In mijn buurt in Noord, niet zo arm, staan per straat gemiddeld zeker tien scooters. In het park in de buurt en op de straten daar naartoe staan regelmatig niet goed geparkeerde scooters. Die corrigeer ik dan ook.

Ik heb zelf niets tegen scooters. Ik wacht tot de gemeente parkeerplaatsen met een ‘S’ en parkeerstrepen ontwikkelt. Houd de deelscooters nog exclusief, tot er gemeentelijk beleid is ontwikkeld om de scooters (g)een plaats te geven.