Een Joodse familiegeschiedenis aan de hand van een set Japanse porseleinen beeldjes

De eerste bladzijde We lezen alvast één zin op de eerste bladzijde van een boek dat deze maand verschijnt. Deze keer: na tien jaar een nieuw boek van Edmund de Waal.

Edmund de Waal in het Rijksmuseum.
Edmund de Waal in het Rijksmuseum. Foto Olivier Middendorp

Ik heb weer een tijd in archieven gezeten. Het is vroeg in het voorjaar en ochtend; in de bomen van het park doet zich een nauwelijks onderdrukte innerlijke drang gelden.

Met archieven is het precies zo ingewikkeld als met de geschiedenis zelf: je bent op zoek naar een schat, maar je vindt heel veel stoffige troep. Toen de Britse schrijver Edmund de Waal onderzoek deed voor wat een bestseller zou worden – zijn Joodse familiegeschiedenis De haas met de amberkleurige ogen (2011), aan de hand van een set bewaard gebleven Japanse porseleinen beeldjes – „kwam [hij] er bijna in om”, zei hij.

Sindsdien werd het stil rond De Waal (op een boek over zijn porseleinobsessie na): niet verwonderlijk. Maar het boek Brieven aan Camondo maakt duidelijk dat hij het afgelopen decennium niet alleen stof hapte. Dat blijkt meteen uit de eerste zinnen, waar hij de zindering in legde. Het tintelt om hem heen – het is voorjaar, ochtend, al probeert hij zijn eigen ‘innerlijke drang’ nog te temperen.

Maar hij is iets op het spoor. Hij vertelt opnieuw een Joodse familiegeschiedenis, verwant aan de zijne, nu aan de hand van een Parijs’ huis.

Brieven aan Camondo is verschenen bij De Bezige Bij.

Correctie (7 juni 2021): Door een beslissing van de uitgeverij is De Waals boek al eerder verschenen en dus niet pas „eind deze maand”, zoals hierboven eerst stond en wat nu is verbeterd.