Recensie

Recensie Uit eten

Uitstekend eten op het allermooiste terras van Amsterdam

Uit eten Amsterdam Petra Possel recenseert elke week een restaurant in en om Amsterdam. Ditmaal met vorstelijk uitzicht op de Amstel, op het terras van het Amstel Hotel. „Alles ademt grandeur.”

Foto Niels Blekemolen

Een paar jaar geleden aten we bij La Rive, het sterrenrestaurant van het Amstel Hotel. Stiekem hoopten we Mick Jagger tegen het lijf te lopen, van goddelijk eten leken we zeker. Vierhonderd euro en een illusie armer daalden we de majestueuze hoteltrappen af. Buikspek van het welbekende groene barbecue ei, een kunstje dat we overal in de stad tegenkwamen, was dit fine dining?

Een paar jaar geleden is het Amstel Hotel van eigenaar gewisseld en La Rive definitief gesloten. Anders gezegd: omgekat tot een high end brasserie waarbij het niet draait om Michelinsterren, maar om klassiekers die volledig geperfectioneerd zijn.

Een goede reden om de neus weer eens om de hoek te steken en dat deden we dan ook vorige herfst. De recensie haalde de krant niet, want vlak na ons bezoek ging Nederland op slot. We probeerden het nu nog eens, de zon scheen, het terras was open en we lazen dat er een nieuwe chef was, de Fransman Cyril Lignac, een bekende chef, patissier en tv-kok. Toen we neerstreken, vernamen we dat deze chef inderdaad kwam, maar er nu nog niet was. En dus lunchten we nogmaals bij deze zaak van naam en faam die nog steeds in een vreemd interbellum verkeert.

Laten we niet zielig doen, lunchen bij het Amstel is geen straf. Je moet een dikke portemonnee meenemen, maar alles ademt grandeur, je zit er vorstelijk en de bediening is professioneel zonder aan persoonlijkheid in te boeten. Terwijl op deze eerste zomerse dag alle lagen van de bevolking in bootjes aan onze ogen voorbij varen, zijn wij natuurlijk spekkoper op het allermooiste terras van Amsterdam.

We eten van de lunchkaart, er is geen menu, en bestellen klassiekers die je eigenlijk altijd wil als je buiten eet: bouillabaisse (18,-), steak tartare (19,-), asperges met zalm (32,-) en kabeljauw (32,-). Het is alsof we aan de Côte d’Azur zitten, ware het niet dat we een dekentje over de benen hebben en de grappen en grollen van de oudgedienden toch puur Amsterdams klinken.

We drinken op advies van sommelier Ted Bunnik, die maar liefst eenenveertig jaar in dienst is van het hotel, een prachtige Elzasser Riesling (Trimbach 2018, 11,-) en de welbekende Provence-rosé van Domaine Ott (11,-), prima keuze, veilig maar doeltreffend. En dat is eigenlijk ook hoe we denken over het eten: uitstekend, mooi vormgegeven en tot in de puntjes verfijnd, maar veilig, niet echt spannend.

Op de bouillabaisse, rijk gevuld met knapperige wortel en venkel, kabeljauw en coquilles, is bijna niks aan te merken. De smaak is vol, maar een mespuntje piment d’espellette – wat meer pit dus – was prettig geweest, de rouille met saffraan is uitstekend. De steak tartare is met het mes gesneden bavette en komt – heel grappig – met een dakje van papadum, d’r zit flink wat kerrie, Oostindische kers en een 63 graden ei bij, een chef’s dingetje. De asperges zijn mooi beetgaar en komen – heel klassiek – met gebakken krieltjes, huisgerookte zalm, gepocheerd ei en hollandaisesaus. Het is een flinke portie, goed gemaakt en precies wat we verwachtten. Datzelfde geldt voor de kabeljauw, op de huid gebakken, uitstekende garing en geserveerd met pandanrijst met groene curry, die mild pittig is met wat kokos en verse sugarsnaps en doperwtjes. Alles gaat schoon op!

De interimchef van het Amstel doet kortom wat-ie moet doen binnen dit brasserie-concept, hij kleurt netjes binnen de lijntjes. En ja, daar betaal je flink voor, maar dat is eigenlijk geruststellend. Voor een dubbeltje op de eerste rang zou een belediging zijn voor een hotel met zoveel klasse en uitstraling. Maar toch: uiteindelijk moet het Amstel buiten haar oevers treden en gaan voor culinaire vernieuwing. Linksom of rechtsom, het moet weer gaan stromen om beweging te krijgen!

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.