‘Achteraf denk ik eigenlijk dat hij nog te jong was om een relatie te hebben’

Exgenoten Hoe kijk je terug op een relatie? Toen Robert en Willeke eindelijk een weekendje weg gingen zonder familie, bleek de liefde over.

IIllustratie Martien ter Veen, op basis van privéfoto’s

Robert

‘Willeke en ik hebben elkaar ontmoet via datingapp Hot or Not. Ik was niet meteen verliefd, maar het klikte wel tussen ons. We waren allebei geïnteresseerd in journalistiek en voerden lange discussies over het nieuws. Toen we na een maand voor het eerst afspraken bij mij thuis, en we op mijn kamer saampjes naar Scary Movie keken en ondertussen een beetje zoenden, voelde dat supergoed.

„We spraken steeds vaker af, afwisselend bij haar en bij mij. Op een avond was ik bij Willeke geweest en miste ik de laatste trein. Ik belde haar vanaf Rotterdam Centraal: ‘Kan ik misschien bij jou blijven slapen?’ Daarna belde ik m’n ouders. Die zeiden: ‘Niks daarvan, we komen je gewoon ophalen.’ Mijn ouders zijn gelovig, ze vinden dat seks alleen in het huwelijk thuishoort. Dus daar zat ik, midden in de nacht, mokkend achterin de auto terug naar huis.

„Lastig hoor, als je allebei nog bij je ouders woont en de jouwe hebben zulke conservatieve opvattingen. Willeke moest in het logeerbed slapen als ze in het weekeinde bij ons was. Mijn ouders waren wel enorm op haar gesteld. Ze mocht ook met ons mee op vakantie, ik ging ook met haar familie mee op reis.

„De eerste keer dat we met z’n tweetjes weg zijn geweest, zonder familie, was ook meteen de laatste keer. We hadden allebei al een tijdje het gevoel dat we meer vrienden dan geliefden waren en tijdens dat weekeindje Maastricht hebben we besloten uit elkaar te gaan. We voelden ons allebei verdrietig, maar ook een beetje opgelucht. Op het station van Eindhoven omhelsden we elkaar. ‘Doei, fijne reis.’ ‘Jij ook, we houden contact.’”

Willeke

‘Ik weet nog precies wat Robert’s openingszin was: ‘Welke aflevering van The Big Bang Theory vind je het leukst?’ Daarmee verraste hij me. De meeste jongens beginnen zo’n chatgesprek met iets als: ‘Hee schat, hoe gaattie?’ Ik kreeg niet meteen een relatiegevoel bij hem, hij was uiterlijk niet echt mijn type, maar toen hij voorstelde om af te spreken, was ik best nerveus.

„Hij zou me opwachten op Leiden Centraal. In mijn enthousiasme rende ik zo hard de trappen af dat ik hem zo, boem, omver knuffelde. Hij was heel bezorgd of ik me had bezeerd en terwijl we op de scooter door de ijskoude regen naar zijn huis reden, probeerde hij mijn hand warm te houden in de zijne.

„Robert en ik hadden een zelfde soort humor en zaten, in elk geval in onze beginfase, mentaal op hetzelfde niveau. Ik had het in die tijd moeilijk met school en hij bleek een heel geduldig luisteraar.Hij heeft me echt geholpen daarmee. Toch merkte ik al na een half jaar dat ik me sneller aan het ontwikkelen was dan hij. Dat ik sneller volwassen werd. Natuurlijk, hij groeide ook, maar voor mijn gevoel ging dat niet snel genoeg. Hij was veel met zichzelf bezig en ik voelde me niet altijd gehoord door hem. Achteraf denk ik eigenlijk dat hij nog te jong was om een relatie te hebben. En misschien ik ook wel.

„Twee jaar geleden kreeg ik acute leukemie. Robert, en zijn hele familie trouwens, heeft me enorm gesteund met kaartjes en bezoekjes. Als ik nu met hem praat merk ik dat we beiden een stuk dichter gekomen zijn bij wie we willen zijn. Eigenlijk zitten we nu weer zo’n beetje op hetzelfde mentale niveau, ik denk dat daarom onze vriendschap nu zo goed werkt.”

Meedoen met deze rubriek? Mail exgenoten@nrc.nl