De groepsbegeleider gaf haar een telefoon

Wie: Mark (30)

Kwestie: ontucht in een jeugdinrichting

Waar: rechtbank Utrecht

De Zitting

Het meisje gaf het toe tegenover haar behandelaar: ze had seks gehad met Mark, de groepsbegeleider van de jeugdinrichting waar ze verblijft. Het gebeurde in 2017, Mark was 25 jaar, het meisje 17. Ze deden het op haar kamer, onveilig. De behandelaar, een gedragswetenschapper, doet aangifte en vertelt de zedenrechercheurs dat het meisje gedragsproblemen heeft, veroorzaakt door een traumatisch verleden waarin ze werd misbruikt door haar stiefvader. De gedragswetenschapper voorspelt de rechercheurs ook wat zal gebeuren als ze het meisje gaan verhoren; ze zal zich afsluiten en zichzelf pijn gaan doen.

In de rechtbank in Utrecht leest rechtbankvoorzitter R.A. Hebly vandaag een stukje uit het verhoor voor. Het meisje vertelt de rechercheurs dat Mark haar soms aanraakte en knuffelde.

„Wat is er dan gebeurd dat je later zo erg vond?”, vraagt de rechercheur.

„Daarna ging hij andere dingen doen.”

„Wat dan?”

„Kussen en…”

Het meisje zit ineengedoken, beschrijven de rechercheurs, haar lange haren hangen voor haar gezicht. Ze krabbelt aan haar wondjes. Het verhoor wordt afgebroken, om haar te beschermen. Een uur later snijdt ze haar polsen door en wordt ze opgehaald door een ambulance.

De verdachte is niet in de rechtszaal. Zijn advocaat zegt dat Mark gisteren een coronatest deed en op de uitslag wacht. Mark werkte sinds 2017 als groepsbegeleider. Het meisje begon zich daarna weer vaker te beschadigen, vertelde haar moeder tegen de politie. Als ze zich sneed, ging het alarm af en kwam Mark, die haar hielp en zijn handen door haar haren haalde. Het was ook de moeder die ontdekte dat haar dochter ’s avonds laat online was op WhatsApp. Op de jeugdinrichting moeten telefoons voor bedtijd worden ingeleverd.

De telefoon kreeg het meisje van Mark, blijkt na doorzoeking van haar kamer. In haar dagboek lezen rechercheurs dat ze „knetterverliefd” op Mark is en hij „zijn werk op het spel zet, maar het wel echt met me meent”.

De rechter leest gesprekken uit de telefoon voor. Het meisje stuurde Mark een berichtje dat ze moe is en gaat slapen. „Dat snap ik wel. Al die wilde vrijpartijen van ons.” Hij stuurde haar dat hij haar gaat masseren, „met een happy end”. Dat hij zich voor haar geschoren heeft, „en niet alleen mijn baard”.

Ze stuurde hem ook een afscheidsbericht, dat ze „niet met dit leven verder kan”. „Straks kan ik niet meer praten”, stuurt ze. „Dan kunnen we alleen maar seks hebben”, zegt hij. „Hmm, lekker ding van me. I love you.”

Het was een fantasie, zei Mark tegen de politie. De berichten gingen over wat tussen hen zou kunnen gebeuren, niet over wat was gebeurd.

„Ze was aan zijn zorg toevertrouwd”, zegt officier van justitie H.J. Lambers. „We mogen als maatschappij verwachten dat een instellingsopname veiligheid biedt.” Seksuele handelingen acht hij bewezen, maar die vonden wel al jaren geleden plaats. En: „Ik heb te maken met een taakstrafverbod” – sinds 2012 mogen taakstraffen niet meer worden opgelegd aan zedendelinquenten. De officier eist een gevangenisstraf van 121 dagen, waarvan 120 dagen voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaar. Ook wil hij reclasseringstoezicht en een behandeling.

Zijn cliënt had het anders moeten aanpakken, zegt de advocaat van Mark, „maar hij is gewoon oprecht geweest”. De advocaat vindt „het belangrijk” te noemen dat Mark uitzendkracht was en niet aangesloten bij het BIG-register. „Hij viel niet onder het toezicht van degenen die daadwerkelijk bij de instelling waren.” Mark heeft na het incident een andere baan gezocht, hij werkt nu in een andere branche.

De rechter acht minder bewezen dan de officier. Voor penetratie ontbreken „concrete objectiveerbare bewijsmiddelen”. Voor het plegen van ontuchtige handelingen krijgt Mark een taakstraf van honderd uur en een gevangenisstraf van zestig dagen met aftrek, waarvan 58 voorwaardelijk, met een proeftijd van een jaar.