Recensie

Recensie Muziek

Kamermuziekfestival opent met denkbeeldig ballet

Dit weekend vindt het Storioni Festival voor kamermuziek plaats – online. In het openingsconcert getuigde een wereldpremière van Brett Dean van dansante levenslust.

Storioni Festival, componist en altviolist Brett Dean.
Storioni Festival, componist en altviolist Brett Dean. Foto: Max Kneefel

Het Storioni Festival droomde al voorzichtig van lijflijk aanwezige toehoorders, maar omdat de zalen langer dicht blijven dan gehoopt, ging er alsnog een streep door live publiek. Het kamermuziekfestival vindt daarom net als vorig jaar geheel online plaats: tien concerten worden tot en met zondag gestreamd vanaf locaties in en om Eindhoven, met onder meer bandoneonist Carel Kraayenhof, het Matangi Quartet en het Rembrandt Frerichs Trio. De concerten zijn tegen betaling te zien op de website en te beluisteren op NPO Radio 4.

Het Storioni Trio, gastheer van het festival, nodigt normaliter veel buitenlandse musici uit, maar dat was ditmaal geen haalbare kaart. Wie gelukkig wél acte de présence gaf, was de Australische componist en altviolist Brett Dean, die vorig jaar al te gast zou zijn geweest, maar met corona in het ziekenhuis lag. Dean was jarenlang aanvoerder van de altvioolsectie bij de Berliner Philharmoniker en speelde zelf mee met het Storioni Trio in de wereldpremière van zijn Imaginary ballet voor pianokwartet, in het openingsconcert van donderdagavond.

Lees ook: Storioni Festival Thuis als weerwoord op de Brabantse kaalslag

Je kon best een zwalkend walsje beluisteren in het lichtvoetige, plagerig opgedraaide openingsdeel, maar om traditionele dansen draaide het niet in Deans ballet. Wel om hoekige, hupsende, elegante en beukende ritmes, in een fantasievolle samenhang die zich voortdurend op organische wijze ontwikkelde. Tussendoor klonken enkele duistere ‘interludes’, met spookachtige glijtonen en stotterende pianotonen. Toch was Dean nergens zwaar op de hand en behield zijn kleurrijke en beweeglijke muziek een dansante levenslust.

Dansbare ritmes domineerden ook de vitale uitvoering van het Nonet, opus 31 (1813) van Louis Spohr. Het werd geleid door de jonge violist Gerard Spronk, die dit jaar spotlight artiest van het Storioni Festival is. Spronk etaleerde zijn talent in de virtuoze viooluitspattingen waar Spohrs energieke, beethoviaanse vierluik vol mee zit. Een arrangement van ‘Marietta’s lied’ (‘Glück, das mich verblieb’) uit de opera Die tote Stadt van Korngold klonk daarentegen wat plechtstatig.