In het tv-programma Lichting 2020 spelen recente afstudeerders filmscènes na.

Foto Anna van Kooij

Interview

‘Je moet je verplaatsen in anderen. Als iedereen dat deed, zou de wereld een mooiere plek zijn’

Jonge acteurs Op zaterdag 29 mei is ‘Lichting 2020’ te zien op NPO 3: een programma waarin acteurs die vorig jaar midden in de coronapandemie afstudeerden, in de spotlight staan. NRC sprak drie van hen over hun ambities, uitdagingen en hun liefde voor het vak.

Stel: je studeert als acteur af midden in een totale lockdown van de theatersector. Het overkwam vorig jaar de vierdejaarsstudenten van de theateropleidingen van Nederland, die daardoor weinig kans hadden om zich bij het publiek of potentiële werkgevers te profileren. Omroep Human kwam daarom op het idee van Lichting 2020: een tv-programma waarin 13 recente afstudeerders een aantal filmscènes instuderen en naspelen, onder begeleiding van ervaren vakgenoten. Het eindresultaat is deze zaterdag op NPO 3 te zien. NRC sprak alvast met drie van de talenten over hun ambities, hun uitdagingen en hun liefde voor het vak.

Sebastián Mrkvička
Het heeft me tijd gekost om te leren vanuit mezelf te blijven vertrekken

Sebastián Mrkvička. Foto Keke Keukelaar

 

„Ik trad als kind al op in de stamkroeg van mijn ouders, dan stond ik op de bar nummers van K3 te zingen. Mijn moeder heeft me op mijn 9de ingeschreven bij de Amsterdamse Jeugdtheaterschool en dat was echt het hoogtepunt van mijn week, ik beleefde enorm veel lol in het spelen. En nog steeds kan ik heel erg mijn ei kwijt in het belichamen van de gevoelens, gedragingen en gedachten van een personage.

„Op mijn 18de deed ik auditie op de acteursopleiding van ArtEZ en werd meteen aangenomen. Ik vroeg me in het begin af of dat niet te snel was: ik werd heen en weer geslingerd tussen de lessen vanwege alle ‘waarheden’ over spelen die op me werden afgevuurd. Het heeft me tijd gekost om te leren vanuit mezelf te blijven vertrekken. Dat lukte pas echt toen ik ook met regisseurs van buiten de opleiding kon werken, omdat je dan leert dat er ook andere perspectieven op theater bestaan, die net zo legitiem zijn.

„Ik ben echt een acteur, ik heb geen eigen maakambities. Dat maakt me afhankelijk van regisseurs. Wat dat betreft heeft corona me van mijn stuk gebracht: ik leg het makkelijkst nieuwe contacten in het café na een voorstelling, en toen moest het plots allemaal via mail en Zoom. Het heeft me gedwongen om uit mijn comfortzone te stappen en nieuwe vaardigheden aan te boren.”

Romy Moons
Ik heb tijdens de opleiding echt het plezier van het spelen ontdekt

Romy Moons. Foto Keke Keukelaar

 

„Ik heb cello gestudeerd aan het conservatorium van Antwerpen, maar die wereld paste niet zo goed bij mij, ik vond het nogal ouderwets en hiërarchisch. Ik had behoefte aan een bredere kijk op hoe je op het podium aanwezig kan zijn. Op de open dag op de Toneelacademie Maastricht sprak de performanceopleiding me meteen aan, omdat daar de verscheidenheid juist centraal staat: er is geen pad dat je móét volgen, maar je mag het zelf bedenken.

„Ik heb me nu in Rotterdam gevestigd, vanwege mijn opleiding in Maastricht heb ik een beter netwerk in Nederland dan in België opgebouwd. Samen met drie klasgenoten heb ik het collectief KISSIEKISSIE BANGBANG opgericht, waarbinnen we op zoek gaan naar een nieuwe vorm van repertoire, dat vertrekt vanuit één vraagstuk waar een grote verscheidenheid aan makers dan een antwoord op geeft.

„Het muzikale speelt in mijn werk nog wel een belangrijke rol, maar dat zit hem nu eerder in de aanpak van tekstbehandeling en de timing van fysiek spel dan dat ik de cello altijd inzet. Ik heb tijdens de opleiding echt het plezier van het spelen ontdekt, maar het lijkt me ook heel boeiend om eens andere spelers te regisseren.”

Dahiana Candelo
Het duurde lang voordat ik voor het acteren durfde te kiezen

Dahiana Candelo. Foto Keke Keukelaar

 

„Ik wilde van jongs af aan al acteur worden. Ik ben opgegroeid met Latijns-Amerikaanse telenovela’s en heb daaraan een grote liefde voor het spelen overgehouden, alsmede een groot aantal levenslessen. Zo koos ik er heel lang voor om maagd te blijven, vanwege de waarden in die series. Dat is me alleen niet helemaal gelukt (lacht).

„Het duurde lang voordat ik voor het acteren durfde te kiezen, omdat mijn omgeving er steeds op hamerde dat ik werk zou zoeken dat meer bestaanszekerheid zou bieden. De film Wolf trok me over de streep: ik las dat [hoofdrolspeler] Marwan Kenzari op de Toneelacademie had gezeten en toen wilde ik dat ook.

„Acteren is voor mij leren luisteren, in het moment staan. Dat zijn dingen die ik ook in mijn eigen leven kan toepassen - ik heb nog nooit zo lekker in mijn vel gezeten. Het mooiste aan het vak vind ik dat ik heb geleerd om niet te oordelen en je in te leven in een ander persoon. Je moet je verplaatsen in een ander. Als iedereen dat zou doen, denk ik dat de wereld een mooiere plek zou zijn.

„Tijdens de coronacrisis heb ik de tijd genomen om me ook als schrijver te ontwikkelen: ik heb mijn afstudeersolo herschreven en een webserie en een film bedacht. Ik wil het schrijven, acteren en maken blijven combineren.”