Recensie

Recensie Auto

De Hyundai Ioniq 5 is nu al een klassieker

Autotest De Hyundai Ioniq 5 is de mooiste auto in tijden, vindt . Een schone vorm, en groter dan je denkt.

Foto Merlijn Doomernik

Nieuwe tijden: hypen met Hyundai. Voor de eerste editie van de elektrische Ioniq 5 liep het storm: binnen 24 uur uitverkocht. Voorheen moest je voor zo’n prestatie Porsche of Ferrari heten. Dat een Koreaans burgermerk dit met een haast betaalbare gezinsauto gedaan krijgt, zegt veel over de gekantelde gezagsverhouding tussen oost en west. Geen Europese fabrikant verkoopt in deze prijsklasse zo’n fraai model met zulke snelle laadtijden.

Het prototype dat ik rijd, en dat plezierig zacht en comfortabel doet, is maar even in Nederland. De kennismakingsrit is te beknopt voor een praktijktest van zijn pièce de résistance, de laadtijd Van Tien Tot Tachtig Procent In Achttien Minuten. Dankzij überhippe 800 volt-technologie die tot nu toe alleen elitestekkeraars als de Porsche Taycan boden, maar standaard is op alle 5-modellen, inclusief de 43.500 euro kostende basisversie met 58 kWh-accu. Het is belangrijk nieuws. Als het echt zo rap gaat, wegen bereik en batterijvolumes voortaan minder zwaar, en hoeft de actieradius van het 73 kWh-topmodel – 480 kilometer – die van de kleinere Hyundai Kona niet meer met vlag en wimpel te verslaan. Hij revancheert zich bij de snellader. Zo niet, dan is het nog steeds de mooiste auto in tijden.

De lof voor het ontwerp moet iedereen in deze branche op scherp zetten. Terwijl concurrenten hun auto’s barok laten golven en uitdijen, keert Hyundai terug naar de harde wiskunde. De vijfdeurs hatchback-carrosserie is zo strak en hoekig als Giorgetto Giugiaro’s Golf- en Passat-modellen van de jaren zeventig. Elke lijn is de kortste verbinding tussen twee punten. Blijkbaar raakt die versobering een snaar. Dat is relevant omdat design verkoopt en dat verdienmodel zich blijkbaar niet hoeft te verlagen tot wanhopig aandachtzoekende modellen die hun vorm steeds dictatorialer aandacht lieten vragen voor zichzelf.

Rond 2010 begon het decennium van de monsterlijke auto’s. De suvs waren het ergst: het ene zedendelict na het andere. Trots prezen serieuze fabrikanten hun schrikbarende creaties als ‘bold statements’ aan. Wat ik als broodschrijver geleden heb! De Ioniq 5 is een historische steen in de vijver. Hij rehabiliteert de auto als een rationeel, discreet object dat zijn recht op mooi-zijn met inhoudelijke kwaliteiten wil verdienen. Het is een zeldzame gewaarwording, zo’n schone vorm zonder kunstmatig geboetseerde spiermassa’s.

Retrofuturistische bescheidenheid

Helemaal ornamentloos is hij niet. Op de wielkastranden imiteren subtiele diafragmalijntjes de grafische beweging van het wielontwerp. Over de flank loopt een grote, diagonale lijn niet onverstandig zijn oppervlaktevolume te versnijden, want hij is veel groter dan je denkt. Hij is 4 meter 63 lang en de wielbasis is drie meter. Ter vergelijking; de Hyundai Tucson, geen kleine auto, meet van as tot as 2 meter 68.

Maar je ziet hem zijn formaat niet aan, heel knap. Ook van nabij lijkt hij niet groter dan de veel kleinere Golf. De Ioniq 5 is voor het design wat Luther was voor het christendom. Een dringend noodzakelijke gedragscorrectie, ontstaan vanuit de wil schoon schip te maken met de windhandel van de designkerk. Het optische spektakel houdt zijn licht letterlijk onder de korenmaat. De dubbele rechthoeken van de koplampen, opgebouwd uit 256 lichtpixels, zijn half weggedoken onder de volgens Hyundai schelpvormige motorkap. De gelijkvormige achterlichten incarneren met retrofuturistische bescheidenheid als roodgloeiende legosteentjes in een loodgrijs matrixbord. Niets is groter en zichtbaarder dan het moet zijn. En wat echt groot moest worden, de cabine, werd ontdaan van alle overbodigheden.

In het interieur, Smart Living Space gedoopt, zie je geen ruimtevretende middenconsole meer aan het dashboard hangen. Twee brede beeldschermen verschaffen op ooghoogte alle wenselijke informatie en het rechtse display met het aangehechte tiptoetscluster voor klimaat en ventilatie geeft een overzichtelijke plattegrond van alle functies. Niets zit knieën en voeten in de weg. De vloer is vlak, het dashboardkastje een riante schuifla. De schakelpook ging naar de stuurkolom, de middentunnel met armsteun en bekerhouders is in zijn geheel in lengterichting verschuifbaar tot achter de voorstoelen.

De ruimte is voor en achter fantastisch, de zittingen zijn ook achter in lengte verstelbaar. In zijn rust, reinheid en regelmaat gaat de Ioniq 5 lachwekkend ver. De bestuurdersstoel laat zich als zo’n oudemensenmeubel in tv-reclames kantelen in de ‘relaxstand’ voor een powernap bij het laadstation, suggereert de fabrikant – alsof je daar tijd voor hebt met deze laadsnelheden. Die mag Hyundai nog een keer bewijzen. De auto zelf is nu al een klassieker.