Recensie

Recensie Boeken

De verdwenen oud-klasgenote

Thriller Michael Berg, het pseudoniem van thrillerschrijver Michel van Bergen Henegouwen (1956), had alle verhaallijnen voor zijn tiende spannende boek uitgedacht. Maar net toen hij achter zijn computer kroop om het boek in zijn hoofd op te tikken brak de coronapandemie uit.

Michael Berg, het pseudoniem van thrillerschrijver Michel van Bergen Henegouwen (1956), had alle verhaallijnen voor zijn tiende spannende boek uitgedacht. Maar net toen hij achter zijn computer kroop om het boek in zijn hoofd op te tikken brak de coronapandemie uit. Zijn hoofdpersoon moest kriskras door Frankrijk reizen, dat kon opeens niet meer. Noodgedwongen, schrijft Berg op zijn site in een blog, besloot hij de handeling te verplaatsen naar 2019: „Parijs zonder corona, geen reisbeperkingen, geen avondklok, alleen een hoop gele hesjes die protesteerden tegen Macron. Probleem opgelost. Tikken maar.”

De hoofdpersoon in De vermissing is een oude bekende: Chantal Zwart, de journaliste die ook de hoofdrol speelde in Nacht in Parijs, het boek waarmee Berg in 2013 de Gouden Strop won, de prijs voor de beste Nederlandstalige thriller.

Zwart gaat op zoek naar Ella Drukker, een oud-klasgenote van de middelbare school. Van deze Française, afkomstig uit een streng christelijk milieu, is al tien jaar niks vernomen. Alleen stuurde ze haar ouders op verjaar- en feestdagen altijd een ansichtkaart, steeds vanaf een andere plek. Als die kaartenstroom stokt, vragen de ouders van Drukker aan Zwart of ze haar vroegere vriendin wil opsporen. Volgt een roadnovel die van Parijs naar de Limousin en terug richting Parijs voert, een speurtocht zonder mondkapjes.

Zwembad

Berg heeft het zichzelf weleens lastiger gemaakt. De vermissing is een rechttoe-rechtaan whodunnit, vaardig geconstrueerd, en redelijk spannend. Tegelijkertijd is het ook een wat gemakzuchtig boek: met een tikkeltje voorspelbare en weinig geïnspireerde plot, en minder intrigerende karakters dan in bijvoorbeeld Heller (2014) en Broertje (2017).

De vermissing is te karakteriseren als entertainment light: een niks-aan-de-handboek voor bij het zwembad, niets meer, maar ook niets minder.

Een kleine waarschuwing voor thrillerlezers met een allergie voor clichés is op zijn plaats. In De vermissing wemelt het van zinnetjes als: „Iedere minuut zonder haar is een verloren minuut”, „Vanaf de eerste seconde dat hij haar zag, wist hij dat ze voor elkaar waren voorbestemd” en „We horen bij elkaar. Als de man bij de zon en de zee bij het land. Ik kan niet zonder jou en jij kunt niet zonder mij.” Wie zich daaraan niet stoort, kan aan de tiende, bijna coronaproof thriller van Michael Berg een vrolijke dag beleven.