Recensie

Recensie Film

Een wereldster die ook luiers vervangt

Documentaire In de documentaire ‘Pink: All I Know So Far’ wordt benadrukt dat je een bloeiende muziekcarrière kunt hebben én een liefdevolle, aanwezige moeder kunt zijn.

Foto Amazon Studios

Aan het begin van haar carrière bestond de ‘girl power’ van zangeres P!nk (Alecia Beth Moore) eruit dat ze geen rekening leek te houden met wat anderen van haar vonden; als getatoeëerde tomboy onderscheidde ze zich van bravere of meer zwoele popidolen. Op 41-jarige leeftijd promoot de zangeres een andere soort ‘girl power’. In de documentaire All I Know So Far wordt benadrukt dat je een bloeiende muziekcarrière kunt hebben én een liefdevolle, aanwezige moeder kunt zijn.

Al in de eerste minuten vermeldt de zangeres dat „veel moeders stoppen met toeren”, in de docu zien we dat het anders kan: P!nk neemt haar kinderen gewoon mee naar de repetities en optredens van haar Beautiful Trauma World Tour in Europa, die startte in Amsterdam. De film bevat spectaculaire beelden van adembenemende stunts en hoe ze worden voorbereid. Moore is getraind als gymnast en zwiert tijdens haar shows als een circusartiest boven overvolle stadia. Dit wordt gecombineerd met aandoenlijke of geestige beelden van de popster die luiers vervangt, praat met haar narcistische kleuter die in de ‘waarom’-fase’ zit, of mijmert over het moederschap.

Het probleem is dat de docu niet meer wordt dan dat. Het blijft vooral een blik op de goed geoliede machine achter een immens populaire artiest. Verder krijgen kijkers inzicht in een huiselijk leven dat op rolletjes lijkt te lopen, mede dankzij P!nks echtgenoot die zijn ego en motorcross-carrière aan de wilgen heeft gehangen. Dat wordt na een tijd wat zoetsappig: andermans kinderen voor de tigste keer iets schattig zien doen, is een tikje eentonig. Zelfs als ze van een wereldster zijn.