Opinie

Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

Een maand terug schreef ik hier dat we bij de Opinieredactie in de regel weinig post krijgen over buitenlandse onderwerpen. De grote thema’s van die week hadden tot geen enkele brief geleid. Sommige lezers schreven meteen daarna al dat hun brieven over uiteenlopende landen en specifieke conflicten slechts zelden worden geplaatst. Niet vreemd: we kunnen niet elke paar weken van dezelfde auteur een brief over hetzelfde land plaatsen.

De vele reacties op de opgelaaide strijd in Israël en Palestina logenstraften mijn eerdere stelligheid. Veel brieven waren gericht op de berichtgeving van NRC die te pro-Israëlisch/pro-Palestijns is – doorhalen wat niet van toepassing is, alhoewel het leeuwendeel van de brieven het voor de Palestijnen opnam. Maar er waren ook lezers die met eigen analyses kwamen.

„Het is geen ruzie tussen twee gelijkwaardige partijen”, schreef Anne Swart in reactie op een van de artikelen die we publiceerden. „Je moet wel stekeblind zijn om niet te zien dat het Palestijnse volk kapotgedrukt wordt.” Hoe lang „gaat de wereldgemeenschap dit nog tolereren?”, wil Bart Materne weten.

Gabriel Chaim Szmulewicz noemt het „een schande wat Israël zijn broedervolk de Palestijnen aandoet”. Vroeg of laat zal Israël „het licht zien, onder een ander bewind”. Daarbij staat in zijn visie „een humanist aan het roer, die geen misdaden pleegt tegen de menselijkheid maar [...] strijdt voor recht en gelijkheid aan allen.”

De „voortdurende geweldsspiraal” is volgens Hans Moonen gevolg van het oudtestamentische uitgangspunt ‘oog om oog, tand om tand’: „Misschien dat goedwillende en empathische Israëliërs en Palestijnen, de uit vele religies en filosofie stammende overlevering ‘wat gij niet wil dat u geschiedt, doet dat ook de ander niet’ eens zouden kunnen proberen?”

chef Opinie