Opinie

Waterdrama’s

Een vriend van mij ging mij laatst uitleggen wat er leuk was aan kijken naar wielrennen. „Het is alleen leuk als je een favoriet hebt”, zei hij. „Op een gegeven moment komt er dan een jongere concurrent in beeld, die vind je dan om te beginnen helemaal niks, maar langzaam wen je eraan en dan houdt die eerste favoriet ermee op en is die jongere die je in het begin niks vond, je nieuwe favoriet.”

Het zal wel, dacht ik, maar nu lijkt die analyse toch hout te snijden, alleen dan in het zwembad. Ranomi Kromowidjojo werkte al jaren als een magneet op mijn aandacht en als ik zelf baantjes trok was mijn mantra: „Net als Kromo, net als Kromo.”

Aan Femke Heemskerk dacht ik niet tot ze afgelopen jaar bijna haar olympische ticket kwijtraakte omdat haar man positief testte op corona. Ze moest in quarantaine en mocht niet zwemmen voor wat zo goed als zeker haar ticket was. Valerie van Roon zette een uitstekende tijd neer, waardoor het ticket naar haar ging. Heemskerk stapte naar de tuchtcommissie. Daar maakte ze zich naar eigen zeggen niet populair mee en ik heb een zwak voor vrouwen die zich niet populair maken.

We moeten altijd maar aardig en zorgzaam zijn, nooit eens woeste strijders, in ieder geval in het openbaar niet. Denk anders even terug aan hoe premier Rutte „Wat doet u geïrriteerd” tegen Sylvana Simons zei toen zij hem vrij kalm serieuze vragen voorlegde.

De tuchtcommissie stelde Heemskerk in het gelijk, er kwam een swim-off voor het olympisch ticket en Heemskerk won. Wat mij vooral is bijgebleven was de agressie waarmee ze op het water rondsloeg nadat ze haar winnende tijd zag en de commentator die dat ‘grote blijdschap’ noemde. Ik zag een vrouw die haar opgekropte woede op het water losmepte en met haar vuist in het rond zwaaide voor als de bond nog klappen wilde.

Dat Van Roon kortstondig een olympisch ticket had en dat verloor, was verdrietig, maar ze is nog maar 22 jaar. Ik heb mokken die ouder zijn. Van Roon komt vast nog tot vervelens toe in olympisch water te liggen. Het mooie van verdriet tijdens het zwemmen is dat tranen in de bril worden opgevangen, je kunt ze dan opdrinken of bewaren voor later.

Deze week zwemmen Heemskerk en Kromo bij het EK in Boedapest tegen elkaar. Kromo won donderdag al goud op de 50 meter vrij. Heemskerk werd vijfde. Toen de Nederlandse vrouwen tweede werden bij de estafette, was de reactie van Kromo: „Een mooie zilveren medaille, maar we wilden natuurlijk voor goud gaan.” Heemskerk, die altijd excelleert als ze teamwerk verricht, zei na diezelfde estafette: „Ik baal eigenlijk heel erg.”

Heerlijk negatief weer van de Maarten van Rossem van het Nederlandse vrouwenzwemmen. Vrijdagochtend zwom Kromo de 100 meter vrij in 54,04 seconden, Heemskerk dook daar met twee tiende onder. Ik doe het binnen een kwartier. Vrijdagavond zwemmen ze de honderd meter vrij, Kromo tegen Van Rossem. Als ze allebei de finale van zaterdag halen, heb ik een loyaliteitsprobleem, dus ga ik even die ene vriend bellen.

Carolina Trujillo is schrijfster.